โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบุกรุกที่ดินของโจทก์ ซึ่งมีราคา 6 หมืนกว่าบาท และทำลายทรัพย์สินในที่ดินนั้น ขอให้ลงโทษและขับไล่จำเลย จำเลยปฏิเสธว่ามิได้บุกรุกและทำให้เสียทรัพย์กับต่อสู้ว่า ที่พิพาทเป็นของจำเลย ศาลชั้นต้นฟังว่าที่พิพาทเป็นของโจท …
คำพิพากษาศาลฎีกา
87,416 คดี แยกตามกลุ่มคดี และเชื่อมโยงตัวบทกฎหมายรายมาตรา
คดีฟ้องขับไล่ซึ่งจำเลยมิได้กล่าวแก้เป็นข้อพิพาทด้วยกรรมสิทธิ์ถือว่า เป็นคดีที่มีคำขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อันไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ ถึงแม้โจทก์จะมีคำขอเรียกค่าเช่าและค่าเสียหายมาด้วยก็จะชี้ขาดว่าเป็นคดีที่มีทุนทรัพย์ตามประมวลกฎหมา …
ทุนทรัพย์ที่จะถือเป็นหลักฎีกาในข้อเท็จจริงได้หรือไม่นั้น ให้ถือทุนทรัพย์ที่โจทก์เรียกร้องในศาลชั้นต้นเป็นเกณฑ์ ไม่ใช่ที่ศาลล่างตัดสินให้ โจทก์ฟ้องขอให้แสดงว่าที่พิพาทราคา 5,000 บาทเป็นของโจทก์ และให้จำเลยใช้ค่าเสียหายที่ละเมิดเก็บ …
ฎีกาว่า จำเลยไม่ได้รุกล้ำเข้าไปในเขตที่ดินของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
คดีฟ้องขอให้เพิกถอนการให้เพราะเหตุเนรคุณ ขอให้บังคับให้จำเลยโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินที่ให้นั้นคืนโจทก์เป็นคดีที่มีคำขอ ให้ปลดเปลื้องทุกข์อันอาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ เมื่อทรัพย์สินที่พิพาทมีราคาเพียง 4,000 บาท และศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนตาม …
คดีที่ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยและบริวารออกจากห้องแถวและให้ใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์เดือนละ 15 บาทนั้นเมื่อจำเลยอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์โดยมิได้รับรองให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลอุทธรณ์จึงรับวินิจฉัยเฉพาะปัญหาข้อกฎหมายด …
คดีที่โจทก์หลายคนต่างฟ้องจำเลยคนเดียวกันในข้อหาอย่างเดียวกันนั้น ในการพิจารณาว่าคดีใดต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงหรือไม่นั้น ต้องถือทุนทรัพย์ของโจทก์แต่ละคดีเพื่อนำมาพิจารณาว่าต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงหรือไม่
แม้ศาลจะได้พิจารณาพิพากษาคดีสามสำนวนรวมกัน แต่ในการอุทธรณ์ฎีกาต้องถือว่าเป็นสามคดีและจำนวนทุนทรัพย์แยกเป็นคดีๆไปไม่ว่าจะได้ฎีการวมกันมาหรือไม่ก็ตาม
ทุนทรัพย์ที่โจทก์ฟ้องเป็นที่ดินราคาสี่พันบาท จำเลยต่อสู้กรรมสิทธิและฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหายในคดีเดียวกันอีกปีละสองพันบาท ทุนทรัพย์ที่พิพาทในคดีนี้จึงเกินห้าพันบาทไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง …
คดีที่ฟ้องเรียกค่าเสียหาย 30,000 บาทเป็นคดีมีทุนทรัพย์เกิน 5,000 บาท ซึ่งไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248
ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า ที่พิพาทอยู่ในเขตโฉนดที่ดินของโจทก์ การที่จำเลยฎีกาว่าพยานโจทก์ฟังไม่ได้ว่าที่พิพาทอยู่นอกเขตโฉนดของโจทก์ จึงเป็นฎีกาโต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริง แม้คดีนี้จะเป็นคดีขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินก็ตามแต่ …
เมื่อราคาทรัพย์ที่พิพาทมีราคาเพียง 4,000 บาทแม้ทรัพย์นั้นจะเป็นที่ดินก็ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248
คดีนี้โจทก์ฟ้องบังคับให้จำเลยส่งเรือซึ่งจำเลยเช่าไปคืนหรือให้ใช้ราคาเรือพร้อมค่าอุปกรณ์ ค่าเช่าเรือซึ่งมีทุนทรัพย์ตามฟ้องในราคา 28,977 บาทศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้จำเลยทั้งสองชำระค่าเช่าเรือพิพาทที่ค้างชำระอยู่ 1 เดือน …
คดีพิพาทกันด้วยเรื่องกรรมสิทธิที่ดินราคาสำนวนละ 1,000 บาท แม้โจทก์จะขอให้ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องมาด้วยก็ดีคำขอนี้ก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งของคำขอให้แสดงกรรมสิทธิที่ดินนั้นเอง จึงเป็นคดีมีทุนทรัพย์ไม่เกิน 5,000 บาท เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืน …
คดีที่มีทุนทรัพย์ที่พิพาท 2,000 บาทและศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนในข้อเท็จจริงว่า พยานจำเลยที่นำสืบยังไม่พอฟังว่าโจทก์กับสามีโจทก์ได้ครอบครองโดยอาศัยจำเลย จึงพิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากนาพิพาททั้ง 2แปลงนั้น ต้องห้าม …
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์มีส่วนเป็นเจ้าของ 2 ส่วน ราคา 2,000 บาท ในที่ดินมือเปล่าแปลงหนึ่ง จำเลยไปแจ้งการครอบครองเอาเป็นของจำเลยขอให้พิพากษาทำลายแบบส.ค.1 ของจำเลยและห้ามจำเลยเกี่ยวข้องศาลชั้นต้นฟังว่าที่พิพาทเป็นมรดกตกได้แก่โจทก์กับผู้อื …
โจทก์ฟ้องขอแบ่งที่ดินมรดกครึ่งหนึ่งศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์จำเลยได้แบ่งกันครอบครองเป็นส่วนลัดแล้ว จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงเป็นอย่างเดียวกับศาลชั้นต้น แต่พิพากษาแก้ให้แบ่งให้แก่โจทก์จำเลยตามข้อเท็จจริงที่ฟังได้นั้น ด …
ทุนทรัพย์ตามฟ้องเดิม แม้จะเกินห้าพันบาทแต่คู่ความได้สละข้อหาบางข้อเสียตั้งแต่ในศาลชั้นต้นคงเหลือทุนทรัพย์พิพาทกันต่อมาราคาเพียงสามพันบาท เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเพียงเล็กน้อยในการบังคับจำเลยเช่นนี้ คู่ความจะฎีก …
คดีไม่มีทุนทรัพย์(คดีฟ้องขับไล่)ที่ต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงนั้น แม้จะไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงด้วย ศาลฎีกาก็รับพิจารณาข้อเท็จจริงที่ได้ว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้น และศาลอุทธรณ์เท่านั้นศาลอุทธรณ์ไม่วินิจฉัยข้อเท็จจริง …
(1) คดีสองสำนวน แม้ศาลจะพิจารณาพิพากษารวมกัน แต่ปรากฎว่า สำนวนหนึ่งมีทุนทรัพย์ 5,000 บาท อีกสำนวนหนึ่งทุนทรัพย์ 15,000 บาท แม้ในชั้นฎีกาได้ฎีการวมกันมา ศาลฎีกาพิจารณาเฉพาะคดีที่มีทุนทรัพย์ เกิน 5,000 บาท ซึ่งไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎ …