Supreme Court judgments

คำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถาของโจทก์ แม้ศาลไต่สวนได้ความว่าคดีโจทก์มีเหตุสมควรจะฎีกา แต่โจทก์มิใช่คนยากจนถึงขนาดที่จะขวนขวายหาเงินมาเสียค่าธรรมเนียมไม่ได้เพราะมีบุตรและญาติพี่น้องที่ควรช่วยเหลือได้นั้น จึงไม่เป็นเหตุสมควรที่จะอนุญาตให …

คำสั่งศาลอุทธรณ์ซึ่งยืนตามคำปฏิเสธของศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์จำเลยเนื่องจากต้องห้ามมิให้อุทธรณ์นั้น ย่อมเป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236

ฎีกาโจทก์ที่อ้างว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการบรรจุแต่งตั้งตำแหน่งเงินเดือนและระเบียบราชการฯลฯนั้น เมื่อมิใช่เป็นข้อโต้เถียงในประเด็นแห่งคดีว่าโจทก์มีหรือไม่มีพยานหลักฐานว่าฟ้องจำเลยเป็นเท็จดังนี้โต้เถียงกันอยู่จึงไม่เป็นสาระแก …

คดีแพ่งซึ่งอยู่ในระหว่างการพิจารณาของศาลฎีกาและ ส.ผู้รับมอบอำนาจให้เป็นโจทก์ถึงแก่กรรมลง เมื่อก่อนครบกำหนด1 ปีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 42 ปรากฏจากการไต่สวนของศาลชั้นต้นตามคำร้องของว.ว่าส. ได้ถึงแก่กรรมลงโดยมิได้ทำพ …

ในกรณีที่ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้โจทก์ดำเนินคดีในศาลชั้นต้นอย่างคนอนาถานั้น โจทก์อาจอุทธรณ์คำสั่งนั้นต่อศาลอุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 156 วรรคท้ายได้เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งอย่างใดแล้วคำสั่งเช่นนั้นย่อมเป็นที่สุด …

เมื่อปรากฏว่าในชั้นบังคับคดีมีทุนทรัพย์ที่พิพาทไม่เกินห้าพันบาทและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248

ฎีกาจำเลยซึ่งโต้เถียงว่า ของกลางมิใช่ฝิ่นและจำเลยไม่รู้ว่าเป็นฝิ่น และประเด็นที่จำเลยอ้างว่าศาลล่างวินิจฉัยฝ่าฝืนพยานหลักฐาน ซึ่งเมื่อพิจารณาแล้วไม่ปรากฏว่าศาลล่างวินิจฉัยผิดจากพยานหลักฐานดังจำเลยอ้างแต่อย่างใดนั้น ทั้งสองข้อนี้เป …

ปัญหาว่าที่พิพาทเป็นทางสาธารณะหรือไม่เป็นปัญหาข้อเท็จจริงฎีกาโจทก์ที่ว่า ศาลยกเอาคำพิพากษาในคดีอื่นมายันโจทก์นั้น เมื่อปรากฏว่าการที่ศาลวินิจฉัยว่าที่พิพาทในคดีนี้เป็นที่ดินแปลงเดียวกับแปลงที่ ถ เคยปิดโดยศาลมิได้ยกเอาคำพิพากษาในคด …

คดีแพ่งซึ่งศาลชั้นต้นได้นัดอ่านคำพิพากษาศาลฎีกาแล้วนั้นเมื่อปรากฏข้อเท็จจริงจากคำร้องของโจทก์ว่าจำเลยได้ถึงแก่กรรมแล้ว และทางไต่สวนของศาลชั้นต้นปรากฏว่า ส.เป็นน้องสาวของจำเลยผู้มรณะและไม่คัดค้านในการที่จะเข้าเป็นคู่ความแทนที่จำเลย …

คดีฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่าพินัยกรรมเป็นโมฆะและสั่งทำลายนิติกรรมนั้น เป็นคดีฟ้อง ขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อันไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ ไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248

คดีปลดเปลื้องทุกข์อันไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้นั้น แม้จะมีคำขอเพิ่มเติมเรียกค่าเสียหายมาด้วย ก็ไม่เป็นเหตุทำให้เป็นคดีมีทุนทรัพย์ จึงไม่ต้องห้ามในการที่จะฎีกาในข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248

คดีนี้โจทก์ตายมาเกินหนึ่งปีแล้วและไม่มีทายาทขอเป็นคู่ความแทนที่ผู้มรณะ ศาลจึงต้องจำหน่ายคดีเสียจากสารบบความตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 42

ฎีกาจำเลยซึ่งโต้เถียงเพียงประเด็นเดียวว่าจำเลยไม่ควรใช้ค่าทนายแทนโจทก์ เป็นฎีกาโต้เถียงในปัญหาเรื่องค่าฤชาธรรมเนียมแต่อย่างเดียว ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 168

คดีฟ้องขับไล่ออกจากที่ดิน เป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ แม้จะเรียกค่าเช่าที่ค้างชำระและค่าเสียหายซึ่งมีทุนทรัพย์ไม่ถึงห้าพันบาทรวมมาด้วย เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ก็ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้

คดีที่พิพาทกันด้วยทุนทรัพย์ 4,200 บาทและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นนั้น ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248ปัญหาที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์จะยกขึ้นในชั้นฎีก …

ฟ้องเรื่องผิดสัญญาจะซื้อขาย เพิกถอนพินัยกรรมที่มีทุนทรัพย์2,500 บาท เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น จึงต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 248

แม้ทรัพย์ราคาประมาณ 9,000 บาท ของจำเลยจะได้นำไปประกันเงินกู้ไว้ แต่เมื่อไม่ปรากฏว่าประกันไว้เป็นจำนวนเท่าใดอีกทั้งการประกันมิได้จดทะเบียนและมีหลักฐานแน่ชัดพฤติการณ์จึงยังไม่พอถือได้ว่าจำเลยเงินคนยากจนไม่มีทรัพย์จะเสียค่าธรรมเนียม …

ทายาทผู้เป็นบุตรและเป็นผู้ปกครองทรัพย์ย่อมร้องขอเข้าเป็นคู่ความแทนโจทก์ผู้มรณะในระหว่างพิจารณาของศาลฎีกาได้

คำสั่งศาลอุทธรณ์ที่ยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์เพราะเป็นอุทธรณ์คำสั่งระหว่างพิจารณานั้น เป็นที่สุดตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 236

คดีนี้ศาลชั้นต้นยกคำร้องขอฎีกาอย่างคนอนาถาของจำเลย เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม 2502 การที่จำเลยอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าวในวันที่ 7 มกราคม 2503 จึงพ้นกำหนดระยะเวลา 7วัน นับแต่วันมีคำสั่ง จำเลยจึงอุทธรณ์ไม่ได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ …