โจทก์ในฐานะผู้เช่าที่ดินจะอยู่ในที่ดินที่เช่าได้หรือไม่ ขึ้นอยู่กับสิทธิตามสัญญาเช่า มิใช่ขึ้นอยู่กับตัวผู้ทรงกรรมสิทธิ์ในที่ดินว่าจะเป็นผู้ใด แม้จำเลยในฐานะพนักงานเจ้าหน้าที่รับจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินที่โจทก์เช่าโดยมิได้ตรวจ …
โจทก์ฟ้องจำเลยในข้อหาความผิดต่อ พระราชบัญญัติป่าไม้ต่อสู้ขัดขวางและพยายามฆ่าเจ้าพนักงาน ในความผิดต่อ พระราชบัญญัติป่าไม้จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษา ลงโทษจำเลย และริบรถยนต์ของกลาง จำเลยมิได้อุทธรณ์ขอให้ริบของกลาง ดังนั้น …
โจทก์ขอมาท้ายฟ้องว่า ราคาเนื้อกระบือที่จำเลยร่วมกันลักไปมีราคา 8,900 บาท แต่โจทก์นำสืบไม่ได้ว่าเนื้อกระบือที่ถูกลักไปนั้นมีจำนวน น้ำหนักและราคาในท้องตลาดขณะนั้นเท่าใด คำนวณได้ยอดดังกล่าวมาอย่างไร คงนำสืบเพียงว่าจำเลยคนใดลักเนื้อกร …
ฟ้องโจทก์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 143 เป็นเรื่องกล่าวหาว่าจำเลยเรียกหรือรับเงินจากผู้เสียหาย โดยอ้างว่าเพื่อจะนำไปให้แก่พนักงานสอบสวนและพนักงานอัยการ ให้ช่วยเหลือมิให้ ร.ถูกฟ้องเป็นคดีอาญา การกระทำอันเป็นความผิดมิได้อยู่ที่จำเลยต …
คำร้องทุกข์กล่าวถึงสาเหตุที่ พ. สามีจำเลยออกเช็คตามฟ้องให้โจทก์ โดยจำเลยลงลายมือชื่อสลักหลัง ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินตามเช็คตอนท้ายระบุว่า โจทก์จึงนำความมาแจ้งขอให้ดำเนินคดีต่อ พ. ต่อไป ดังนี้ ไม่อาจถือได้โดยปริยายว่าโจทก์ประสงค์จะ …
จำเลยที่ 1 เป็นสารวัตรตำรวจ รักษาการแทนสารวัตรใหญ่จึงเป็นตำรวจชั้นผู้ใหญ่ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามีอำนาจค้นด้วยตนเองโดยไม่ต้องมีหมายค้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 92 ให้อำนาจไว้ แม้จำเลยที่ 1 จะออกหมายค้นด้วย …
โจทก์บรรยายฟ้องวันเวลาเกิดเหตุความผิดฐานรับของโจรไว้ว่าเมื่อระหว่างวันเวลาดังกล่าวในข้อ 1 จนถึงวันเวลาดังกล่าวในข้อ 2 วันเวลาใดไม่ปรากฏชัด จำเลยกับพวกได้บังอาจรับของโจร ซึ่งเป็นรายละเอียดเกี่ยวกับวันเวลาที่เกิดการกระทำความผิดฐานรั …
ผู้ที่จะนำสืบหรือแสดงพยานหลักฐานในการพิจารณาคดีของศาลก็คือโจทก์และจำเลยเท่านั้น เมื่อปรากฏว่าจำเลยทั้งสองเข้าเบิกความต่อศาลในคดีอาญาเรื่องก่อนในฐานะเป็นพยานโจทก์ และจำเลยที่ 2 เป็นผู้ส่งหลักฐานมีดของกลางแก่พนักงานสอบสวนจำเลยทั้งสอ …
พี่ชายโจทก์ซื้อที่ดินและลำรางจากจำเลยเมื่อพี่ชายโจทก์ถึงแก่กรรมโจทก์กับพวกได้รับมรดกที่ดินและลำรางดังกล่าวต่อมาปรากฏว่าลำรางที่ซื้อจากจำเลยเป็นลำรางสาธารณะโจทก์กับพวกจึงฟ้องเรียกราคาลำรางและค่าเสียหายจากจำเลยจำเลยเบิกความเท็จต่อศา …
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันฆ่าผู้ตาย ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าจำเลยที่ 2 ใช้ไม้ตีผู้ตายได้รับบาดเจ็บแต่ไม่ได้ร่วมกับจำเลยที่ 1 ฆ่าผู้ตาย พิพากษาว่าจำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 295ดังนี้ เป็นเรื่องเฉพาะตัวจำเลยที่ …
ข้อหาความผิดฐานพาอาวุธปืนไปในเมืองหมู่บ้านหรือทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุอันสมควร ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 371 มีอัตราโทษปรับไม่เกินหนึ่งร้อยบาท ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง คดีต้องห้ามมิให้อุทธรณ์คำพิพากษาของศาลชั้นต้นในปัญหาข้อเท็จจริง ตา …
ฎีกาของโจทก์ในข้อที่ว่า ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงจากคำเบิกความของพยาน และวินิจฉัยตรงกับศาลชั้นต้นว่า ฟังไม่ได้ว่าเป็นคำเบิกความเท็จนั้น เป็นฎีกาคัดค้านดุลพินิจการรับฟังพยานของศาลอุทธรณ์เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาและฎีกาข …
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสามร่วมกันปิดกั้นทางสาธารณะ ขอให้ลงโทษฐานทำให้เสียทรัพย์ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา360ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษตามฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โดยฟังว่าที่พิพาทเป็นทางสาธารณะจริง แต่การปิดกั้นของจำเลยไม่ทำใ …
ฎีกาของจำเลยในข้อที่ว่าศาลอุทธรณ์วินิจฉัย และพิพากษาคดีฝ่าฝืนต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญานั้น เป็นเรื่องที่จำเลยกล่าวอ้างข้อเท็จจริงเพื่อแสดงว่าจำเลยไม่มีเจตนาหมิ่นประมาทโจทก์ จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประ …
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำคุกจำเลย 1 ปี ปรับ 4,000 บาท โทษจำคุกให้รอการลงโทษไว้ 2 ปี ดังนี้ แม้จะถือว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ไขมากดังโจทก์อ้างก็ตาม แต่เมื่อศาลอุทธรณ์ยังคงลงโทษจำคุกจำเลยไม่เ …
ฎีกาของจำเลยในข้อที่ว่า การกระทำของจำเลยขาดเจตนาทุจริต และในข้อที่ว่าการรับฟังพยานหลักฐานเกี่ยวกับการกระทำของจำเลยไม่สอดคล้องกับความเห็นของแพทย์ อันเป็นการโต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลนั้น เป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจ …
การที่จำเลยฎีกาขอให้รอการลงโทษ เป็นการฎีกาเกี่ยวกับการใช้ดุลพินิจของศาล จึงเป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
แม้จะต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง แต่เมื่อปรากฏว่าศาลชั้นต้นสั่งให้รับฎีกาจำเลยในปัญหาข้อกฎหมาย จึงมีเหตุผลอันสมควรอนุญาตให้ปล่อยตัวจำเลยชั่วคราวในระหว่างฎีกาได้
ข้อฎีกาของจำเลยที่ว่า จำเลยมิได้เป็นผู้ยึดถือครอบครองวัตถุระเบิด และการที่วัตถุระเบิดเกิดระเบิดขึ้นจนผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บเป็นการกระทำของผู้เสียหายเอง หาใช่เกิดจากการกระทำของจำเลยไม่ เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
ศาลฎีกามีคำสั่งเห็นชอบตามคำสั่งศาลชั้นต้นที่สั่งไม่รับฎีกาของจำเลย เพราะต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงไม่มีเหตุสมควรที่จะปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาตามคำร้องของผู้ร้อง
