คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า นายพยอมลงลายมือชื่อให้นายเยื้อนจำเลยไว้เพื่อให้จำเลยทำคำร้องขอใบสุทธิ แต่จำเลยกับไปกรอกข้อความว่า นายพยอมกู้เงินจำเลย ศาลชั้นต้น พิพากษาลงโทษนายเยื้อนจำเลยฐานปลอมหนังสือ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษฐานยักยอกลายมือตาม มาตรา ๓๑๕
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา,
ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยเอาไปกรอกข้อความผิดความประสงค์ของนายพะยอม ไม่เป็นผิดฐานปลอมหนังสือ แต่ปรับเข้า มาตรา ๓๑๕ แต่ไม่ปรากฎว่าจำเลยเอาไปใช้ และตามฟ้องก็ไม่บรรยายว่า จำเลยเอาไปใช้ทำอะไร จึงเอาผิดตามมาตรา ๓๑๕ ไม่ได้อีก
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์ในข้อหาฐานนี้
