คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1-2 สมคบกับพวกจะฆ่านายรอกให้ตายโดยไตร่ตรองไว้ก่อน จำเลยกับพวกจึงใช้ปืนยิงนายอ่อนโดยสำคัญผิดว่าเป็นนายรอก กระสุนปืนถูกนายอ่อนตาย จำเลยที่ 3 เป็นผู้สนับสนุนโดยชี้ช่องทางเข้าออกบ้านนายรอกให้จำเลยที่ 1-2 ขอให้ลงโทษจำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยที่ 1-2 ใช้ปืนยิงนายอ่อนตาย แต่ไม่แน่ชัดว่าจำเลยไตร่ตรองไว้ก่อนส่วนจำเลยที่ 3 ไม่มีพยานโจทก์แสดงว่าเป็นผู้ชี้ช่องทางและให้ความสะดวกแก่จำเลยที่ 1-2 พิพากษาว่าจำเลยที่ 1-2 ผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำคุกคนละ 20 ปีให้ยกฟ้องจำเลยที่ 3จำเลยที่ 1-2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงอย่างเดียวกับศาลชั้นต้น แต่เห็นว่าจำเลยที่ 1-2 รับสารภาพชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่ทางพิจารณาลดโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คนละ 5 ปี
คงจำคุกจำเลยที่ 1-2 คนละ 15 ปีจำเลยที่ 1-2 ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงอย่างศาลล่าง ส่วนที่จำเลยที่ 1-2 ฎีกาว่าโจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1-2 มีเจตนาจะฆ่านายรอก แต่มาฆ่านายอ่อนเพราะสำคัญผิดว่านายอ่อนคือนายรอก แต่ทางพิจารณาปรากฏว่าจำเลยที่ 1-2 ไม่ได้ฆ่าเพราะสำคัญผิด จึงถือว่าทางพิจารณาต่างกับฟ้อง ควรยกฟ้องนั้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อนี้ไม่ใช่ข้อเท็จจริงอันเป็นสาระสำคัญต่างกับฟ้อง ข้อเท็จจริงอันเป็นสาระสำคัญอยู่ที่ว่าจำเลยที่ 1-2 ได้ฆ่าผู้ตายหรือไม่ ส่วนจะฆ่าโดยสำคัญผิดหรือไม่สำคัญผิดนั้นเป็นเพียงเหตุประกอบแห่งการฆ่าพิพากษายืน
