คำพิพากษาศาลฎีกา

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักกระบือหรือรับหระบือไว้โดยรู้ว่า-เป็นของร้ายขอให้ลงโทษดังนี้ เป็นฟ้องเคลือบคลุมต้องยกฟ้อง

จำเลยเคยต้องคำพิพากษาให้ลงโทษมาแล้วหลายครั้งที่เปนโทษรวมความผิดหลายอย่างต่างฐานกัน+ละอัตราโทษก็มิได้แยกไว้ตามฐานความผิดว่าฐาน+มีอัตราโทษเท่าไรแน่นอนดังนี้จะเพิ่มโทษ+เลยตาม ม.74 มิได้.

ร้องว่าชิงทรัพย์ได้ความว่าลักทรัพย์ก็ลงโทษได้

ไม้ถ่อซึ่งจำเลยใช้ตีเป็นเพื่อลักเอกไปนั้น ไม่ใช่สาตราวุธตาม ม.6 ข้อ 15 สมควรลดโทษตาม ม.59 หรือไม่นั้นอยู่ในดุลยพินิจของศาล ไม่ใช่ปัญหากฎหมาย.

ฟ้องโจทก์กล่าวว่าเมื่อวันที่ 30 กันย์เวลากลางคืนจำเลยสมคบกันลักเรือหรือระหว่างวันที่ 30 กันย์ถึงวันที่ 60 ตุลาคม จำเลยกับพวกรับเรือไว้โดยรู้ว่าเป็นของได้มาโดยการกระทำผิด ดังนี้เมื่อปรากฏว่าจำเลยให้การรับสารภาพว่าได้กระทำผิดจริงตาม …

ทำความผิดครั้งแรกตาม พ.ร.บ.ฝิ่น ความผิดครั้งหลังตามกฎหมายลักษณอาญานั้น เพิ่มโทษตาม ม.72 ได้

ลอบเอาลูกกุญแจซึ่งเจ้าทรัพย์เก็บซ่อนไว้มาไขตู้ลักทรัพย์ไป มีความผิดตามมาตรา 293(4)

ในคดีที่อัยยการเป็นโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์หรือรับของโจร จำเลยต่อสู้ว่าของกลางเป็นของจำเลยเมื่อศาลไม่ฟังว่าจำเลยมีความผิด แต่ฟังว่าของกลางเป็นของเจ้าทรัพย์ก็สั่งคืนของกลางให้เจ้าทรัพย์ได้ อ้างฎีกาที่ 647/2478, ที่ 1102 …

กรณีที่ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม

โรงเรียนประชาบาลไม่ใช่โรงเรียนของรัฐบาล แม้กระทรวงธรรมการจะออกเงินอุทหนุนก็ไม่ถือว่าได้กลับสภาพเป็นโรงเรียนรัฐบาล ทรัพย์ที่ใช้สำหรับโรงเรียนประชาบาลไม่ใช่ทรัพย์ที่ใช้สำหรับราชการตามกฎหมายอาญา ม.294 ข้อ 4 แม้โจทก์จะบรรยายมาในฟ้องว่ …

ความผิดตาม ม.299 นั้นไม่จำเป็นต้องประกอบด้วยเหตุฉกรรจืตาม ม.293 และ 294 ทั้งสองอย่าง แต่เพียงอย่างหนึ่งอย่างใดที่ระบุไว้ ใน ม.293และ299 แต่อย่างเดียวก็ลงโทษได้อ้างฎีกาที่ 790/2477 จำเลยมีมีดกระทำการชิงทรัพย์ต้องมีความผิดตาม ม.299

บรรยายฟ้องว่ามีคนร้ายลักทรัพย์ไป แล้วไปจับทรัพย์ที่หายได้จากจำเลยทั้งนี้โดยจำเลยลักไปหรือรับทรัพย์ไว้จากคนร้ายโดยรู้ว่าเป็นของที่ได้มาจากการกระทำผิดกฎหมายขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา 293,321 เป็นฟ้องที่ถูกต้องตามวิธีพิจารณาความอาญ …

โจทก์ฟ้องว่ามีคนร้ายลักทรัพย์ไป แล้วจับได้จากจำเลยโดยจำเลยลักหรือรับไว้โดยรู้สึกว่าเป็นของร้าย ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา 93,321 จำเลยรับสารภาพ โจทก์จำเลยไม่สืบพะยาน ศาลต้องตัดสินยกฟ้อง

ข้อเท็จจริงในทางพิจารณาได้ความต่างกับฟ้องนั้นต้องเป็นข้อเท็จจริงอันเป็นประเด็นสำคัญในคดีถ้าไม่สำคัญแล้วศาลก็คงลงโทษจำเลยได้ อ้างฎีกาที่ 1176,1177/2482 ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์จำเลยปฏิเสธและว่าจำเลยกับเจ้าทรัพย์แต่งงานกันแต่ยังมิได้จด …

คำรับของจำเลยชั้นสอบสวนโดยหวังเพื่อตนจะได้ถูกกันเอาไว้เป็นพะยานโจทก์นั้นมาขึ้นใช้ยันจำเลยไม่ได้ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.135

จำเลยเอาลูกกุญแจของเจ้าทรัพย์ไขหีบบรรจุทรัพย์แล้วลักเอาทรัพย์ไปเมื่อโจทก์ไม่ระบุว่าจำเลยได้ลูกกุญแจนั้นมาอย่างไร จะลงโทษจำเลยตาม ม.293(4) มิได้ คดีอาญาที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำคุกจำเลย 2 เดือนและรอการลงอาญาไว้โจทก์ฎีก …

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกลักโคไป แล้วต่อมาในวันรุ่งขึ้นจำเลยกับพวกรับโครายนี้ไว้โดยรู้ว่าเป็นของร้าย ขอให้ลงโทษฐานลักทรัพย์และรับของโจรดังนี้เป็นฟ้องที่ไม่ขัดแจ้ง ทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ด้วยยากศาลตัดสินยกฟ้องอ้างฎีกาที่ 722/2481

+นกซึ่งเกิดมีขึ้นในถ้ำ+ทรัพย์ที่ไม่มีเจ้าของ+กว่าผู้ผูกขาดจาก+บาลได้เข้ายึดถือเอานกนั้น ผู้ใดเอารังนก+ถ้ำไปก่อนผู้ผูกขาด+ยึดถือเอาไม่มีความ+ฐานลักทรัพย์

จำเลยเข้าไปลักทรัพย์เขาถึงในบ้าน ครั้นเจ้าทรัพย์รู้สึกตัวตื่นขึ้นจะเปิดประตูเรือนออกมาจำเลยพูดขู่เจ้าทรัพย์จนเจ้าทรัพย์มีความกลังไม่กล้าเปิดประตูแล้วจำเลยก็พาอาทรัพย์หนีไปเช่นนี้ย่อมมีผิดฐานชิงทรัพย์ ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.193 ข้ …

ในคดีที่โจทก์อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงจะนำม.194 มาใช้บังคับมิได้