คำพิพากษาศาลฎีกา

สิทธิที่จะขอประทานบัตรเหมืองแร่เป็นสิทธิฉะเพาะตัวบุคคลพลเมือง เมื่อโจทก์ซึ่งฟ้องขอให้ศาลแสดงสิทธิวายชนม์ลง สิทธินั้นก็ย่อมระงับไปด้วยและจะมีการรับมฤดกความต่อไปก็ไม่ได้กรณีเป็นเรื่องความมรณะของโจทก์ยังให้คดีไม่มีประโยชน์อีกต่อไป ศา …

จำเลยมิได้คัดค้านอำนาจฟ้องของโจทก์ในคำให้การ จะยกขึ้นว่ากล่าวในชั้นฎีกาไม่ได้ พฤติการณ์ที่ถือว่าไม่ปรากฏว่าเบี้ยปรับสูงเกินควร

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขายบุหรี่ซิกาแรตเกินราคาแต่ไม่ได้ระบุในฟ้องว่าจำเลยเป็น "ผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ" ตามพระราชบัญญัติยาสูบ 2486 มาตรา 19 ดังนี้ ต้องยกฟ้อง

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยขายบุหรี่ซิกาแรตเกินราคา แต่ไม่ได้ระบุในฟ้องว่า จำเลยเป็น "ผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ" ตามพระราชบัญญัติยาสูบ 2486 มาตรา 19 ดังนี้ ต้องยกฟ้อง

ในเรื่องอ้างว่าครอบครองปรปักษ์ในที่ดินมีโฉนดเกิน 10 ปีนั้น ผู้ครอบครองฟ้องผู้มีชื่อในโฉนดขอให้ศาลแสดงว่าตนมีกรรมสิทธิได้

การร้องขัดทรัพย์ต้องเป็นเรื่องอ้างว่าลูกหนี้ตามคำพิพากษาไม่ใช่เจ้าของทรัพย์สินที่ยึด ในกรณีที่ศาลพิพากษาให้ภรรยาผู้ตายใช้หนี้แทนผู้ตาย แล้วโจทก์ยึดทรัพย์มฤดกนั้น ถ้าใครอ้างว่าจำเลยไม่ใช่ภรรยาผู้ตายและไม่ใช่ผู้รับมฤดก จะดำเนินคดีทา …

ทางเดินที่ใช้มานานจนเป็นภาระจำยอมแล้วเมื่อมีการโอนที่ดินภารยะทรัพย์ต่อไป หรือมีทางเดินทางอื่นอีก ก็ไม่ทำให้ที่ดินนั้นขาดสภาพภารจำยอมไปได้,ภารจำยอมย่อมเกิดขึ้นได้โดยอายุความ โดยไม่จำเป็นว่าที่ดินนั้นจะอยู่ในที่ล้อมหรือไม่

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ของนายน้อย ทางพิจารณาปรากฏว่าเป็นทรัพย์ของนางสัมพันธ์ ถึงแม้นางสัมพันธ์จะอยู่บ้านนายน้อย และนายน้อยเป็นพ่อผัวของนางสัมพันธ์ก็ดี ก็ไม่ถือว่า นายน้อยเป็นผู้ปกครองทรัพย์ที่หายด้วยทั้งในทางนิตินัยและพฤตินัย ศ …

โจทก์ฟ้องขับไล่ จำเลยได้ทำยอมต่ออำเภอมีความว่า "เมื่อครบกำหนด 3 เดือนจะออกไป" จำเลยจะนำสืบว่า จำเลยได้ตกลงว่า "ถ้าหาที่อยู่ใหม่ได้ก็จะออกไปภายใน 3 เดือน" นั้นไม่ได้เพราะเป็นการสืบเปลี่ยนแปลงข้อความในสัญญา ต้องห้ามตาม วิ.แพ่ง ม.94 …

พินัยกรรมแบบเขียนเองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1657กฎหมายห้ามมิให้พิมพ์นิ้วมือ พินัยกรรมที่ทำถูกต้องตาม มาตรา 1656 ผู้ทำพินัยกรรมพิมพ์ลายนิ้วมือโดยมีพยานเซ็นรับรองลายนิ้วมือ 2 คนย่อมใช้ได้ไม่จำต้องมีพยานรับรองลายพิมพ์นิ้ว …

โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยหลอกลวงโจทก์ว่า โจทก์ป่วยเท้าให้มอบเงินให้จำเลยไปให้อำเภอแทนการเกณฑ์ โจทก์หลงเชื่อมอบเงินให้ไปต่อมาโจทก์ถูกเกณฑ์และแจ้งเรื่องที่จำเลยหลอกลวง อำเภอไม่รับทราบดังนี้ ถือว่าฟ้องไม่แสดงเป็นความผิดฐานฉ้อโกง โจทก์ …

จำเลยใช้อุบายหลอกลวงให้เจ้าทุกข์มอบทรัพย์ให้แล้วจำเลยพาทรัพย์หนีไปในขณะที่เจ้าทุกข์ไม่ได้ควบคุมยึดถือ และไม่อาจติดตามได้ดังนี้ ถือได้ว่าเจ้าทุกข์ได้สละการครอบครองแล้ว จำเลยต้องมีผิดฐานฉ้อโกงไม่ใช่ลักทรัพย์ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงต …

สองคนซื้อที่ดินคนละแปลง และได้รับที่มาครอบครองตามที่ตั้งใจซื้อแล้ว แต่รับโอนโฉนดไขว้กันไป ดังนี้คนหนึ่งฟ้องอีกคนหนึ่งขอให้โอนโฉนดตามที่ดินที่ตนรับซื้อได้

ผู้ได้รับอนุญาตขนสุราจ้างคนอื่นขนสุราไป คนรับจ้างเอาสุรากินเสียบ้างสุราจึงขาดจำนวนไป โดยผู้รับอนุญาตมิได้สมคบและมิได้พยายามหลีกเลี่ยงไม่เสียภาษีดังนี้ผู้ได้รับอนุญาตไม่มีความผิดตาม มาตรา 45 และจะริบสุราไม่ได้

ผู้ขายได้ขายที่ติดจำนองแก่ผู้ซื้อ ผู้รับจำนองฟ้องบังคับจำนองและผู้ขายไถ่ถอนจำนองแล้ว ดังนี้ เมื่อไม่มีข้อตกลงไว้เป็นอย่างอื่น สัญญาซื้อขายนั้นไม่เลิกกันขายที่ดินบางส่วนซึ่งติดการจำนองผู้ซื้อฟ้องขอให้บังคับผู้ขายแบ่งแยกโอนให้ตนได้ไ …

การครอบครองที่ดินเกิน 10 ปีแล้ว แม้จะได้ครอบครองอยู่ในขณะมีการซื้อขายที่ดินกันก็ตาม เมื่อผู้ซื้อที่ดินโดยสุจริตมีค่าตอบแทนและจดทะเบียนสิทธิแล้วย่อมมีสิทธิดีกว่าผู้ครอบครอง เมื่ออ้างว่าการโอนที่ดินไม่สุจริต ฝ่ายกล่าวอ้างจะต้องนำสืบ …

โจทก์ฟ้องว่าเกิดเหตุ 17 ตุล์ 87 (ขึ้น 1 ค่ำเดือน 12) เจ้าทรัพย์กับพวกเบิกความว่าเกิดเหตุขึ้น 1 ค่ำเดือน 11 ปรากฏว่าปี 2487 มีอธิกมาศและอธิกวาร ปฏิทินหลวงก็มิได้พิมพ์วันเดือนทางจันทรคติปฏิทินที่พิมพ์จำหน่ายก็คลาดเคลื่อนทั้งผู้ใหญ่บ …

เจ้าพนักงานสอบสวนมีอำนาจสอบสวนความผิดอาญาซึ่งได้เกิดอ้างหรือเชื่อว่าได้เกิดภายในเขตต์อำนาจหรือผู้ต้องหามีที่อยู่ หรือถูกจับภายในเขตต์อำนาจของตนได้ฉะนั้น เพียงแต่ปรากฎว่าเหตุที่เกิดและที่อยู่ผู้ต้องหาอยู่นอกเขตต์อำนาจ ยังไม่พอที่จะ …

โจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายในการที่จำเลยยึดทรัพย์โจทก์ ซึ่งในคดีนั้นศาลยกฟ้อง แต่ฟ้องมิได้ระบุกรณีที่จำเลยจะต้องรับผิด ดังบัญญัติไว้ในวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.263 (1) ดังนี้ถือว่าขาดข้ออ้างซึ่งอาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาให้จำเลยต้องรับผิดศาล …

จำเลยถอนต้นยางพาราที่ผู้เสียหายนำมาปลูกไว้ในที่ดิน ซึ่งผู้เสียหายกับจำเลยยังแบ่งสิทธิครอบครองกันอยู่นั้นถือได้ว่าเป็นเจตนาทำลายทรัพย์ของผู้อื่นมีความผิดฐานทำให้เสียทรัพย์