Section 107 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง

หมวด ๒ ว่าด้วยการมาศาลของพยานและการซักถามพยาน

ถ้าศาลเห็นว่าในการสืบสวนหาความจริงจำเป็นต้องไปสืบพยาน ณ สถานที่ซึ่งข้อเท็จจริงอันประสงค์จะให้พยานเบิกความนั้นได้เกิดขึ้น ให้ศาลหรือผู้พิพากษาที่รับมอบ หรือศาลที่ได้รับแต่งตั้งเพื่อการนั้นส่งหมายเรียกไปยังพยานระบุสถานที่และวันเวลาที่จะไปสืบพยาน แล้วสืบพยานไปตามนั้น

Read in the full act

Sections citing this section

Section 108

Related Supreme Court judgments

1 cases

Search more judgments

Supreme Court Judgment, B.E. 2531 (ref. 61653) พ.ศ. 2531

Search on the Supreme Court site

ความว่า จำเลยขอให้ศาลปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมกับคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 ลงโทษจำคุก 4 ปี ฯลฯจำเลยฎีกา (อันดับ 46)จำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบของผู้ขอประกัน(อันดับ 47 แผ่นที่ 2 และแผ่นที่ 1)จำเลยเคยยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกามาครั้งหนึ่งแล้ว แต่ศาลฎีกายกคำร้อง (อันดับ 43)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราว และในชั้นอุทธร… Read full text

Sections also considered: ป.วิ.พ. มาตรา 106 ป.วิ.พ. มาตรา 107 ป.วิ.พ. มาตรา 108

Does this section affect your situation?

A lawyer can review the facts and explain the options that fit your situation

Request a Consultation

Text for research only. The authoritative text is the one published in the Royal Gazette. · ชุดข้อมูลตัวบทกฎหมายไทย (Dhamanoon/thai-code-of-law_dataset, CC-BY 4.0) คัดจากฉบับรวมแก้ไขของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา