กฎกระทรวง
กฎกระทรวงกำหนดเครื่องแต่งกาย เครื่องหมาย ประวัติคนขับรถ บัตรประจำตัวคนขับรถ และการแสดงบัตรประจำตัวคนขับรถยนต์สาธารณะ รถยนต์บริการธุรกิจ รถยนต์บริการทัศนาจร และรถจักรยานยนต์สาธารณะ พ.ศ. 2555
10 clauses · Posted 21 Nov 2012
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑๕) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๓) พ.ศ. ๒๕๔๗ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
Clause 1
ให้ยกเลิกกฎกระทรวงกำหนดเครื่องแต่งกาย เครื่องหมาย ประวัติคนขับรถ บัตรประจำตัวคนขับรถ และการแสดงบัตรประจำตัวคนขับรถยนต์สาธารณะ รถยนต์บริการธุรกิจ รถยนต์บริการทัศนาจร และรถจักรยานยนต์สาธารณะ พ.ศ. ๒๕๔๘
Clause 2
ในขณะขับรถรับจ้าง คนขับรถยนต์สาธารณะ รถยนต์บริการธุรกิจ และรถยนต์บริการทัศนาจรต้องแต่งกายให้สะอาด สุภาพเรียบร้อยและรัดกุม ด้วยเครื่องแต่งกาย ดังต่อไปนี้
(๑) เสื้อเชิ้ตคอตั้งหรือคอพับ แขนยาวหรือแขนสั้น ไม่มีลวดลาย การสวมเสื้อให้สอดชายล่างของเสื้ออยู่ภายในกางเกง ยกเว้นเสื้อที่โดยสภาพไม่ต้องสอดชายล่างให้อยู่ภายในกางเกง
(๒) กางเกงขายาวไม่มีลวดลาย
(๓) รองเท้าหุ้มส้นหรือหุ้มข้อ นิติบุคคลผู้เป็นเจ้าของรถยนต์บริการอาจกำหนดแบบของเครื่องแต่งกายคนขับรถยนต์บริการธุรกิจและรถยนต์บริการทัศนาจรให้แตกต่างไปจากแบบของเครื่องแต่งกายตามวรรคหนึ่งได้ แต่ต้องเป็นแบบที่สุภาพเรียบร้อย และเหมาะสมกับการปฏิบัติหน้าที่ โดยนิติบุคคลผู้เป็นเจ้าของรถยนต์บริการต้องแจ้งแบบของเครื่องแต่งกายนั้นให้กรมการขนส่งทางบกทราบ ในกรณีนิติบุคคลผู้เป็นเจ้าของรถยนต์บริการได้กำหนดแบบของเครื่องแต่งกายและแจ้งให้กรมการขนส่งทางบกทราบตามวรรคสองแล้ว ให้คนขับรถยนต์บริการธุรกิจและรถยนต์บริการทัศนาจรแต่งกายตามแบบที่นิติบุคคลผู้เป็นเจ้าของรถยนต์บริการกำหนด
(๑) เสื้อเชิ้ตคอตั้งหรือคอพับ แขนยาวหรือแขนสั้น ไม่มีลวดลาย การสวมเสื้อให้สอดชายล่างของเสื้ออยู่ภายในกางเกง ยกเว้นเสื้อที่โดยสภาพไม่ต้องสอดชายล่างให้อยู่ภายในกางเกง
(๒) กางเกงขายาวไม่มีลวดลาย
(๓) รองเท้าหุ้มส้นหรือหุ้มข้อ นิติบุคคลผู้เป็นเจ้าของรถยนต์บริการอาจกำหนดแบบของเครื่องแต่งกายคนขับรถยนต์บริการธุรกิจและรถยนต์บริการทัศนาจรให้แตกต่างไปจากแบบของเครื่องแต่งกายตามวรรคหนึ่งได้ แต่ต้องเป็นแบบที่สุภาพเรียบร้อย และเหมาะสมกับการปฏิบัติหน้าที่ โดยนิติบุคคลผู้เป็นเจ้าของรถยนต์บริการต้องแจ้งแบบของเครื่องแต่งกายนั้นให้กรมการขนส่งทางบกทราบ ในกรณีนิติบุคคลผู้เป็นเจ้าของรถยนต์บริการได้กำหนดแบบของเครื่องแต่งกายและแจ้งให้กรมการขนส่งทางบกทราบตามวรรคสองแล้ว ให้คนขับรถยนต์บริการธุรกิจและรถยนต์บริการทัศนาจรแต่งกายตามแบบที่นิติบุคคลผู้เป็นเจ้าของรถยนต์บริการกำหนด
Clause 3
ในขณะขับรถรับจ้าง คนขับรถจักรยานยนต์สาธารณะต้องแต่งกายให้สะอาด สุภาพเรียบร้อยและรัดกุมด้วยเครื่องแต่งกาย ดังต่อไปนี้
(๑) เสื้อแขนยาวหรือแขนสั้น การสวมเสื้อให้สอดชายล่างของเสื้ออยู่ภายในกางเกง ยกเว้นเสื้อที่โดยสภาพไม่ต้องสอดชายล่างให้อยู่ภายในกางเกง
(๒) เสื้อกั๊กหรือเสื้อคลุมตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
(๓) กางเกงขายาวทรงสุภาพ
(๔) รองเท้าหุ้มส้นหรือหุ้มข้อ
(๑) เสื้อแขนยาวหรือแขนสั้น การสวมเสื้อให้สอดชายล่างของเสื้ออยู่ภายในกางเกง ยกเว้นเสื้อที่โดยสภาพไม่ต้องสอดชายล่างให้อยู่ภายในกางเกง
(๒) เสื้อกั๊กหรือเสื้อคลุมตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
(๓) กางเกงขายาวทรงสุภาพ
(๔) รองเท้าหุ้มส้นหรือหุ้มข้อ
Clause 4
ในขณะขับรถรับจ้าง คนขับรถยนต์สาธารณะต้องติดเครื่องหมาย ดังต่อไปนี้
(๑) ชื่อตัวและชื่อสกุลของคนขับรถเป็นภาษาไทย ขนาดตัวอักษรสูงไม่น้อยกว่า ๑.๕๐ เซนติเมตร ตัวอักษรต้องเป็นแบบตัวพิมพ์ อ่านได้ง่าย โดยติดที่อกเสื้อด้านซ้าย สีของตัวอักษรให้ตัดกับสีเสื้อ
(๒) เครื่องหมายตาม (๑) ต้องติดให้มองเห็นได้ชัดเจน และไม่มีสิ่งใดปิดบังไว้
(๑) ชื่อตัวและชื่อสกุลของคนขับรถเป็นภาษาไทย ขนาดตัวอักษรสูงไม่น้อยกว่า ๑.๕๐ เซนติเมตร ตัวอักษรต้องเป็นแบบตัวพิมพ์ อ่านได้ง่าย โดยติดที่อกเสื้อด้านซ้าย สีของตัวอักษรให้ตัดกับสีเสื้อ
(๒) เครื่องหมายตาม (๑) ต้องติดให้มองเห็นได้ชัดเจน และไม่มีสิ่งใดปิดบังไว้
Clause 5
ในขณะขับรถรับจ้าง คนขับรถยนต์บริการธุรกิจและรถยนต์บริการทัศนาจรต้องติดเครื่องหมาย ดังต่อไปนี้
(๑) ชื่อตัวและชื่อสกุลของคนขับรถเป็นภาษาไทยและภาษาอังกฤษ ขนาดตัวอักษรสูงไม่น้อยกว่า ๑.๕๐ เซนติเมตร ตัวอักษรต้องเป็นแบบตัวพิมพ์ อ่านได้ง่าย โดยติดที่อกเสื้อด้านซ้าย สีของตัวอักษรให้ตัดกับสีเสื้อ
(๒) เครื่องหมายตาม (๑) ต้องติดให้มองเห็นได้ชัดเจน และไม่มีสิ่งใดปิดบังไว้
(๑) ชื่อตัวและชื่อสกุลของคนขับรถเป็นภาษาไทยและภาษาอังกฤษ ขนาดตัวอักษรสูงไม่น้อยกว่า ๑.๕๐ เซนติเมตร ตัวอักษรต้องเป็นแบบตัวพิมพ์ อ่านได้ง่าย โดยติดที่อกเสื้อด้านซ้าย สีของตัวอักษรให้ตัดกับสีเสื้อ
(๒) เครื่องหมายตาม (๑) ต้องติดให้มองเห็นได้ชัดเจน และไม่มีสิ่งใดปิดบังไว้
Clause 6
ในขณะขับรถรับจ้าง คนขับรถจักรยานยนต์สาธารณะต้องติดเครื่องหมาย ดังต่อไปนี้
(๑) ชื่อตัวและชื่อสกุลของคนขับรถเป็นภาษาไทย ขนาดตัวอักษรสูงไม่น้อยกว่า ๑.๕๐ เซนติเมตร ตัวอักษรต้องเป็นแบบพิมพ์ อ่านได้ง่าย โดยติดที่อกเสื้อด้านซ้ายของเสื้อกั๊กหรือเสื้อคลุม สีของตัวอักษรให้ตัดกับสีเสื้อ
(๒) ชื่อสถานที่รอรับคนโดยสารและหมายเลขประจำตัวคนขับรถตามที่อธิบดีประกาศกำหนด โดยแสดงที่ด้านหลังของเสื้อกั๊กหรือเสื้อคลุม
(๓) เครื่องหมายตาม (๑) และ (๒) ต้องติดให้มองเห็นได้ชัดเจน และไม่มีสิ่งใดปิดบังไว้
(๑) ชื่อตัวและชื่อสกุลของคนขับรถเป็นภาษาไทย ขนาดตัวอักษรสูงไม่น้อยกว่า ๑.๕๐ เซนติเมตร ตัวอักษรต้องเป็นแบบพิมพ์ อ่านได้ง่าย โดยติดที่อกเสื้อด้านซ้ายของเสื้อกั๊กหรือเสื้อคลุม สีของตัวอักษรให้ตัดกับสีเสื้อ
(๒) ชื่อสถานที่รอรับคนโดยสารและหมายเลขประจำตัวคนขับรถตามที่อธิบดีประกาศกำหนด โดยแสดงที่ด้านหลังของเสื้อกั๊กหรือเสื้อคลุม
(๓) เครื่องหมายตาม (๑) และ (๒) ต้องติดให้มองเห็นได้ชัดเจน และไม่มีสิ่งใดปิดบังไว้
Clause 7
ให้เจ้าของรถยนต์สาธารณะ รถยนต์บริการธุรกิจ รถยนต์บริการทัศนาจร และรถจักรยานยนต์สาธารณะจัดทำประวัติคนขับรถตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่อธิบดีกำหนด
Clause 8
ในขณะขับรถรับจ้าง คนขับรถยนต์สาธารณะ รถยนต์บริการธุรกิจ และรถยนต์บริการทัศนาจร ต้องแสดงบัตรประจำตัวคนขับรถ โดยใส่กรอบติดไว้ภายในรถด้านหน้าตอนบน และด้านหลังของพนักพิงที่นั่งตอนหน้า ในลักษณะที่ผู้โดยสารสามารถมองเห็นได้ชัดเจน และไม่มีสิ่งใดปิดบังไว้ การขอและการออกบัตรประจำตัวคนขับรถ การอบรมและการทดสอบเพื่อออกบัตรประจำตัวคนขับรถให้เป็นไปตามระเบียบที่อธิบดีกำหนด
Clause 9
บัตรประจำตัวคนขับรถ ให้เป็นไปตามแบบที่อธิบดีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา
Clause 10
บรรดาระเบียบหรือประกาศที่ออกตามกฎกระทรวงกำหนดเครื่องแต่งกาย เครื่องหมาย ประวัติคนขับรถ บัตรประจำตัวคนขับรถ และการแสดงบัตรประจำตัวคนขับรถยนต์สาธารณะ รถยนต์บริการธุรกิจ รถยนต์บริการทัศนาจร และรถจักรยานยนต์สาธารณะ พ.ศ. ๒๕๔๘ ที่ใช้บังคับอยู่ในวันก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ ให้ยังคงใช้บังคับได้ต่อไปเพียงเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับกฎกระทรวงนี้ หรือจนกว่าจะมีระเบียบหรือประกาศตามกฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๕ พลเอก พฤณท์ สุวรรณทัต รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ปฏิบัติราชการแทน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่กฎกระทรวงกำหนดเครื่องแต่งกาย เครื่องหมาย ประวัติคนขับรถ บัตรประจำตัวคนขับรถ และการแสดงบัตรประจำตัวคนขับรถยนต์สาธารณะ รถยนต์บริการธุรกิจ รถยนต์บริการทัศนาจร และรถจักรยานยนต์สาธารณะ พ.ศ. ๒๕๔๘ มีข้อกำหนดที่ไม่เหมาะสมกับสภาพการณ์ในปัจจุบัน
สมควรปรับปรุงข้อกำหนดในกฎกระทรวงดังกล่าวให้เหมาะสมกับการประกอบการและลักษณะของกิจการมากยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
