พระราชบัญญัติกู้เงิน พ.ศ. 2494

Section 1 พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติกู้เงิน พ.ศ. ๒๔๙๔”

Section 2 พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

Section 3 ให้รัฐบาลมีอำนาจกู้เงินในกำหนดเวลาไม่เกินวันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๕ ในยอดจำนวนเงิน ๑,๑๑๗,๕๐๐,๐๐๐ บาท ประกอบด้วย (ก) ส่วนหนึ่งให้กู้จากธนาคารระหว่างประเทศเพื่อการบูรณะและวิวัฒนาการ ตามข้อกำหนดและเงื่อนไขที่ตกลงกันในความตกลงกู้เงินกับธนาคารนั้น เพื่อใช้จ่ายในการลงทุนสำหรับการชลประทาน รถไฟ และท่าเรือ โดยกู้เงินตราต่างประเทศสกุลหนึ่งหรือหลายสกุล ในจำนวนเงินไม่เกิน ๓๑๗,๕๐๐,๐๐๐ บาท โดยคิดตามอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศที่ใช้อยู่ในวันที่ใช้พระราชบัญญัตินี้ (ข) อีกส่วนหนึ่ง ให้กู้จากที่อื่นเพื่อใช้จ่ายในการลงทุนอย่างอื่น ในยอดเงินไม่เกิน ๘๐๐,๐๐๐,๐๐๐ บาท เพื่อให้การกู้เงินดังกล่าวสำเร็จลุล่วงไป ให้รัฐบาลมีอำนาจออกตั๋วเงินคลัง พันธบัตร หรือตราสารอื่น ๆ เป็นคราว ๆ ได้ตามความต้องการ

Section 4 เว้นเสียแต่ในกรณีตั๋วเงินคลังตามมาตรา ๕ อัตราดอกเบี้ยที่รัฐบาลจะจ่ายในการกู้เงินโดยออกพันธบัตรหรือตราสารอื่น ๆ ให้กำหนดไว้ไม่เกินร้อยละสี่ครึ่งต่อปี และให้คืนต้นเงินภายในกำหนดเวลายี่สิบห้าปีตั้งแต่วันออกพันธบัตรหรือตราสารอื่น หรือตั้งแต่วันที่เริ่มใช้สัญญากู้เงินเป็นต้นไป แล้วแต่กรณี

Section 5 การกู้เงินโดยวิธีออกตั๋วเงินคลัง ให้รัฐบาลชำระดอกเบี้ยในอัตราไม่เกินร้อยละสามต่อปี และให้ไถ่ถอนคืนต้นเงินภายในหกเดือน

Section 6 ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ด้วย โดยอาจกำหนดถึง (ก) ชนิด หน่วย และลักษณะของพันธบัตรและตราสารอื่น ๆ (ข) ราคาและวิธีการออกพันธบัตรและตราสารอื่น ๆ (ค) วิธีการจ่ายดอกเบี้ยและไถ่ถอนคืนต้นเงินของพันธบัตรและตราสารอื่น ๆ (ง) ค่าใช้จ่ายและค่าธรรมเนียมในการออกและปฏิบัติเงินกู้ตามอำนาจแห่งพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้