พระราชบัญญัติ
พระราชบัญญัติกู้เงิน พ.ศ. 2502
7 sections · Posted 1 Dec 1959
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรจัดการกู้เงินเพื่อใช้จ่ายตามงบประมาณแผ่นดิน จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาร่างรัฐธรรมนูญในฐานะรัฐสภา ดังต่อไปนี้
ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๐๒ เป็นปีที่ ๑๔ ในรัชกาลปัจจุบัน
Section 1
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติกู้เงิน พ.ศ. ๒๕๐๒”
Section 2
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
Section 3
ให้รัฐบาลมีอำนาจกู้เงินภายในกำหนดเวลาไม่เกินวันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๐๕ เป็นมูลค่าไม่เกินสามพันล้านบาท เพื่อใช้จ่ายตามงบประมาณแผ่นดิน จะเป็นเงินบาทหรือเงินตราต่างประเทศสกุลใดก็ได้ ในกรณีที่เป็นการกู้เงินตราต่างประเทศสกุลดอลลาร์สหรัฐอเมริกา ให้คำนวณเป็นเงินบาทในอัตราหนึ่งดอลลาร์สหรัฐอเมริกาต่อยี่สิบบาท หรือถ้าเป็นเงินตราต่างประเทศสกุลอื่นก็ให้คำนวณโดยเทียบจากค่าเสมอภาคของเงินตราสกุลนั้น
Section 4
ในการกู้เงินดังกล่าว นอกจากจะทำโดยสัญญากู้แล้ว ให้รัฐบาลมีอำนาจทำโดยออกตั๋วเงินคลัง พันธบัตร หรือตราสารอื่นใดเป็นคราว ๆ ได้ตามความต้องการ
Section 5
วิธีการกู้ ชนิด หน่วย ลักษณะของพันธบัตรและตราสารอื่นก็ดี อัตราดอกเบี้ยและกำหนดเวลาชำระต้นเงินคืนหรือเงื่อนไขใด ๆ ก็ดี ราคาและวิธีการออกพันธบัตรและตราสารอื่นก็ดี ให้กำหนดโดยกฎกระทรวง
Section 6
วิธีการจ่ายดอกเบี้ยและชำระต้นเงินของพันธบัตรและตราสารอื่นก็ดี ค่าใช้จ่ายและค่าธรรมเนียมในการจัดการเกี่ยวกับพันธบัตรและตราสารอื่นก็ดี ให้กำหนดโดยกฎกระทรวง
Section 7
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ จอมพล ส. ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรี
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องด้วยรัฐบาลมีความต้องการที่จะทำนุบำรุงประเทศในด้านต่าง ๆ เป็นอันมาก เช่น การคมนาคม การศึกษา การรักษาความสงบ การสาธารณสุข และการลงทุนเพื่อพัฒนาการเศรษฐกิจ การที่จะใช้จ่ายจากเงินรายได้ทางภาษีอากรแต่ทางเดียวย่อมไม่เป็นการเพียงพอ ฉะนั้น
การที่จะดำเนินการให้ได้ผลตามความมุ่งหมาย จำต้องอาศัยเงินกู้ จึงจำเป็นต้องออกพระราชบัญญัติให้อำนาจรัฐบาลกู้เงินมาใช้จ่ายได้
