Clause 21 กฎกระทรวง ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2504) ออกตามความในพระราชบัญญัติธนาคารออมสิน พ.ศ. 2489 ว่าด้วยการรับฝากเงินออมสินประเภทสงเคราะห์ชีวิตและการศึกษา

ถ้าผู้ฝากมิได้เวนคืนกรมธรรม์การฝากเงินแก่ธนาคารออมสินภายในกำหนดเวลาสามสิบวันนับแต่วันที่ขาดส่งเงินตามความในข้อ ๑๖ ธนาคารออมสินจะจัดนำเงินที่ผู้ฝากมีอยู่มาให้ผู้ฝากกู้เพื่อชำระเงินที่ค้างส่ง ทั้งนี้ จำนวนเงินตามอัตราที่อนุญาตให้กู้ ตามข้อ ๑๙ นั้น จะต้องมีเหลือพอที่จะจ่ายทดรองเงินที่จะส่งฝากกับดอกเบี้ยที่ค้างชำระโดยถือว่าเงินฝากที่ค้างได้ส่งเสร็จไปในเมื่อได้หักค่าเงินกู้และหนี้สินอื่นกับดอกเบี้ยที่ค้างชำระออกแล้ว เงินกู้ให้คิดดอกเบี้ยในอัตราที่คณะกรรมการธนาคารออมสินกำหนดด้วยความเห็นชอบของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา และเงินกู้และดอกเบี้ยที่ทบเข้ากันนี้ ธนาคารออมสินย่อมมีสิทธิได้รับชำระหนี้ก่อนผู้รับประโยชน์หรือผู้ที่ได้รับมอบหมาย ถ้าหนี้สินรวมทั้งค่าดอกเบี้ย ค่าต่ออายุกรมธรรม์การฝากเงิน และค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้น เกินจำนวนเงินที่อนุญาตให้กู้ตามข้อ ๑๙ แล้วเมื่อใด ให้ถือว่ากรมธรรม์การฝากเงินเป็นอันสิ้นสุดลงเมื่อนั้น โดยธนาคารออมสินมิต้องดำเนินการอย่างหนึ่งอย่างใดเลย ในระหว่างเวลาที่จัดให้กรมธรรม์การฝากเงินมีผลใช้ได้ดังกล่าวในวรรคหนึ่ง ผู้ฝากหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจะส่งใช้เงินฝากค้างส่งอยู่ทั้งหมดหรือแต่ส่วนหนึ่งส่วนใดพร้อมทั้งดอกเบี้ย ให้แก่ธนาคารออมสินในเวลาหนึ่งเวลาใดก็ได้

Text for research only. The authoritative text is the one published in the Royal Gazette. · ชุดข้อมูล Open Law Data Thailand — OCS Krisdika (CC-BY 4.0) จากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา