พ.ศ. 2477 ศาลฎีกา
เจ้าพนักงานจับคนร้ายไว้ได้จำเลยตรงเข้าต่อยเจ้าพนักงานแล้วพากันหนีไปมีผิดตามกฎหมาย 2 บทข้างต้น พ.ร.บ.ลักษณอุทธรณ์ ม.3(1) ปัญหาข้อกฎหมาย ปัญหาที่ว่ากรรมอันเดียวจะเป็นผิดต่อกฎหมายหลายบทหรือไม่นั้นเป็นปัญหาข้อกฎหมาย วิธีพิจารณาอาชญา ตัดสินคดีที่ศาลอุทธรณ์ไม่เห็นว่ามีปัญหาข้อกฎหมายต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ในข้อเท็จจริงตาม พ.ร.บ.ลักษณอุทธรณ์นั้น เมื่อคดีนั้นขึ้นมาสู่ศาลฎีกา ๆ เห็นว่ามีปัญหาข้อกฎหมายก็มีอำนาจที่จะตัดสินได้ทีเดียวไม่ต้องย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์ตัดสินในข้อกฎหมายนั้นก่อน
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๒๐ - ๒๕๕ ศาลเดิมลงโทษตามมาตรา ๒๕๕ บทเดีย
โจทก์อุทธรณ์ว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๑๒๐ ด้วย ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าเป็นคดีต้องห้ามอุทธรณ์ไม่ได้ ให้ยกเสีย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าโจทก์อุทธรณ์ว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๑๒๐ อีกบทหนึ่งเป้นปัญหาข้อกฎหมาย คดีไม่ต้องห้ามตามพ.ร.บ.อุทธรณ์ ม.๓(๑) และตามพฤติการณ์ที่ปรากฎฟังได้ว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา ๑๒๐ อีกบทหนึ่ง ที่ศาลเดิมลงโทษในบทที่หนักนั้นชอบแล้ว
จึงพิพากษายืน
Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.
Welcome 👋
Fill in your details so our team can follow up
