คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยพยายามนำน้ำตาลทรายออกนอกพระราชอาณาจักร
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยผิดพระราชบัญญัติศุลกากรตามฟ้องโจทก์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าความผิดของจำเลยอยู่ในชั้นพยายามเพราะเรือที่บรรทุกยังมิได้ออกจากเขตต์ท่า จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยเพียง ๒ ใน ๓ ตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๖๐ โจทก์ฎีกาว่าพระราชบัญญัติศุลกากรมาตรา ๒๗ บัญญัติว่า การกระทำผิดหรือพยายามกระทำผิดมีอัตราโทษอย่างเดียวกันฉะนั้นจะใช้กฎหมายลักษณอาญามาตรา ๖๐ บังคับคดีนี้ไม่ได้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าตามมาตรา ๒๗ พระราชบัญญัติศุลกากรระบุฉะเพาะเรื่องพยายามหลีกเลี่ยงการเสียภาษีศุลกากรหรือพยายามหลีกเลี่ยงบทกฎหมายใด ๆ ฯลฯ โดยเจตนาจะฉ้อค่าภาษีของรัฐบาล ส่วนคดีนี้ได้ความว่า น้ำตาลทรายเป็นของห้ามขาด มิให้ผู้ใดนำออกไปนอกพระราชอาณาจักร จึงไม่ใช่เจตนาหลีกเลี่ยงค่าภาษีศุลกากรหรือเจตนาจะฉ้อค่าภาษีของรัฐบาล กรณีไม่อยู่ในบังคับของมาตรา ๒๗ แห่งพระราชบัญญัติศุลกากร ควรวางโทษจำเลยฐานพยายามกระทำผิดตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๖๐ ประกอบด้วยมาตรา ๑๑
Result
จึงพิพากษายืน
