คำฟ้องและคำให้การ
ข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์กับ น.เป็นสามีภรรยากัน โจทก์มีสินเดิม น.ไม่มี ภายหลัง น.ซื้อเรือนหลังหนึ่งเพื่อทำการค้าขาย ต่อมา น.เป็นโรคติดต่อ โจทก์จึงไปอยู่กับมาดา แต่ยังคงไป ๆ มา ๆ เมื่อก่อน น.จะไปเมืองจีน น.ทำสัญญาโดยสมยอมว่าจำเลยเป็นหุ้นส่วนกับ น. และ น.ขายส่วนของ น.ให้แก่จำเลย ปัญหามีว่า สัญญานั้นจะสมบูรณ์เพียงไร
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า น.ทิ้งร้างโจทก์ไป ๔ ปี ไม่ทราบว่าจะเป็ฯจะตายอย่างไร โจทก์มีอำนาจฟ้องเรียกสินสมรสของโจทก์ได้ (ป.พ.พ.ม.๓๙) และสัญญาที่ น.ทำไม่ครบงำถึงส่วนสมรสของโจทก์ (ฎีกา ๑๓๓/๗๐) โจทก์มีสิทธิในสมรส ๒ ใน ๓ เพราะ น.ไม่มีสินเดิม และร้านที่ น.ซื้อเป็นสินสมรสให้แบ่งให้โจทก์ดังกล่าวข้างต้น ถ้าไม่ตกลงให้ขายทอดตลาด ค่าธรรมเนียมให้โจทก์เสีย ๑ ใน ๓ นอกนั้นจำเลยเสียค่าทนายเป็นพับไป(นล-ศรี-หริศ)หลวง+ - พระ+ -
