คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเลมิดลิขสิทธิ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าตาม ม.๒๕ แห่งพ.ร.บ.คุ้มครองวรรณกรรมและศิลปกรรม พ.ศ.๒๔๗๔ โจทก์มีหน้าที่ต้องนำสืบว่า จำเลยได้รู้อยู่แล้วว่าการกระทำของจำเลย (พิมพ์ภาพ) เป็นการเลมิดลิขสิทธิของโจทก์ มิฉะนั้นจะเอาผิดทางอาญามิได้ ศาลล่างทั้ง ๒ ฟังมาว่าไม่ปรากฎเลยว่าจำเลยได้รู้ว่าโจทก์มีลิขสิทธิในภาพที่จำเลยพิมพ์นั้น โจทก์สืบได้แต่เพียงว่า ค.ได้สั่งให้โรงพิมพ์ของจำเลยพิมพ์โฆษนาภาพรายนี้ ฟ้องของโจทก์ยังไม่มีมูลควรรับพิจารณาพิพากษายืนตาม
