คำฟ้องและคำให้การ
คดีสองสำนวนนี้ศาลชั้นต้นรวมพิจารณาพิพากษา
โจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสองสำนวน ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูลให้ประทับฟ้องไว้พิจารณา จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ทั้งสองสำนวนให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้น พิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยทั้งสอง ร่วมกันออกเช็คโดยเจตนาจะมิให้มีการใช้เงินตามเช็คตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗ มาตรา ๓ ในคดีหมายเลขแดงที่ ๑๒๑๒/๒๕๒๖ ให้ปรับจำเลยที่ ๑ หนึ่งแสนบาท จำคุกจำเลยที่ ๒หนึ่งปี ในคดีหมายเลขแดงที่ ๔๑๖๙/๒๕๒๕ ให้ปรับจำเลยที่ ๑สี่หมื่นบาท จำคุกจำเลยที่ ๒ หนึ่งปี รวมปรับจำเลยที่ ๑ หนึ่งแสนสี่หมื่นบาทจำคุกจำเลยที่ ๒ สองปี จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ทั้งสองสำนวนอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ที่ ๒ ทั้งสองสำนวนฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คงมีปัญหาตามฎีกาของจำเลยทั้งสองว่า ฟ้องของโจทก์ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ และการกระทำของจำเลยเป็นความผิดกรรมเดียวกันหรือไม่ ในปัญหาประการแรกนั้นโจทก์ได้กล่าวไว้ในคำฟ้องทั้งสองสำนวนแล้วว่า จำเลยสั่งจ่ายเช็คทั้งสองฉบับลงวันที่เท่าใด และแต่ละฉบับนั้นธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินในวันใด ถึงแม้จะมิได้กล่าวว่าธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินเวลาใดก็เป็นที่เห็นได้ทั่วไปว่าปฏิเสธการจ่ายเงินในเวลากลางวัน อันเป็นเวลาทำการของธนาคาร ฟ้องของโจทก์ทั้งสองสำนวนจึงมีรายละเอียดเกี่ยวกับเวลาพอที่จะทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีดังที่กำหนดไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๕๘ (๕) แล้วสำหรับในปัญหาประการที่สองนั้น การที่จำเลยทั้งสองออกเช็คสองฉบับแม้เช็คทั้งสองฉบับจะใช้ชำระหนี้โจทก์คนเดียวก็ตาม แต่ก็ต้องถือว่าจำเลยทั้งสองมีเจตนาที่จะออกเช็คมิให้มีการชำระเงินตามเช็คในแต่ละฉบับอันเป็นการกระทำผิดสองกรรมต่างกัน
Result
พิพากษายืน
