เนื้อความคำพิพากษา
จำเลยเปนเจ้าณี่โจทย์ ได้เก็บทรัพย์ของโจทย์ไปโดยพละการ แต่ได้กระทำโดยเปิดเผยต่อหน้าญาติพี่น้องของโจทย์ ๆ ฟ้องขอให้ลงโทษฐานบุกรุกแลลักทรัพย์ ฎีกาตัดสินว่าตามกิริยาของจำเลยที่กระทำไปยังฟังมิได้ว่าจำเลยมีเถย์ยจิตร์คิดจะลักทรัพย์ฤามีเจตนาทุจจริตอย่างใด จำเลยได้กระทำโดยความสำคัญผิดคิดว่าตนมีอำนาจที่จะถือเอาทรัพย์นั้นเพื่อการหักณี่ เพราะโจทย์เป็นลูกณี่จำเลยอยู่ ดังนี้ เป็นการตัดสิทธิของโจทย์ในทางแพ่งเท่านั้น หาเป็นความผิดทางอาญาไม่ จึงให้ยกฟ้องโจทย์