เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยชำระค่าเช่าห้องที่ค้างและให้จำเลยคืนห้องให้โจทก์ด้วย จำเลยยื่นฎีกาคัดค้านว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาผิดที่ถูกควรจะเป็นดั่งเช่นจำเลยกล่าวในฟ้องอุทธรณ์ กับที่จำเลยจะได้มาแถลงเพิ่มเติมชั้นศาลฎีกา แต่ในฎีกาของจำเลยไม่ปรากฎว่าจำเลยฟ้องอุทธรณ์และให้การแก้ฟ้องอุทธรณ์ของโจทก์ไว้อย่างไร ศาลฎีกาตัดสินว่าฎีกาเช่นนี้ต้องห้ามตามประมวลวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.๒๔๙ จึงไม่รับไว้พิจารณา