เนื้อความคำพิพากษา
คดีจำเลยทำยอมแล้วไม่ใช้เงินให้โจทย์ โจทย์จึงนำยึดทรัพย์ ผู้ขัดทรัพย์ยื่นคำร้องขัดทรัพย์ว่าโฉนดแผนที่ที่โจทย์นำยึดนั้นเปนของผู้ร้อง ศาลจังหวัดนครศรีอยุธยาสั่งว่าที่รายนี้เปนของจำเลยทั้งหมด จำเลยได้เอาไปแจ้งให้โจทย์ลงในสัญญากู้ก่อนรับโฉนด ภายหลังจึงได้รับโฉนดมีชื่อจำเลยแลบุตร์จำเลย บุตร์จำเลยเหล่านี้อยู่ในความปกครองของจำเลยทั้งนั้น จำเลยกับบุตร์จำต้องรับผิดชอบในณี่สินรายนี้ด้วยกัน บุตร์ที่มีชื่อในโฉนดจะมาร้องคัดค้านต่อโจทย์ซึ่งเปนผู้ไม่สามารถจะรู้เรื่องการโอนระหว่างจำเลยกับบุตร์ไม่ได้ จึงสั่งให้เอาที่มาขายใช้ณี่ให้โจทย์ ฎีกาตัดสินว่า คำสั่งศาลจังหวัดไม่ชอบด้วยกฎหมาย ข้อที่กล่าวว่า จำเลยเอาที่ดินไปลงไว้ในหนังสือกู้
บุตร์จำเลยผู้มีชื่อในโฉนดต้องรับผิดชอบในณี่สินของจำเลยด้วยนั้นไม่มีหลักในกฎหมายเสียเลย ในคดีนี้ได้ความว่า ผู้ร้องขัดทรัพย์ทั้ง ๓ คนมีชื่อในโฉนดแผนที่สำหรับที่ดินรายนี้ ต้องถือว่าผู้ขัดทรัพย์เปนเจ้าของที่ดินตามกฎหมายตามส่วนที่มีชื่อ แลรูปคดีไม่ปรากฎแลไม่มีใครกล่าวอ้างเลยว่า การที่ผู้ขัดทรัพย์มีชื่อในโฉนดนั้นได้เปนโดยการสมยอมฉ้อเจ้าณี่ จึงไม่มีทางที่จะควรให้โจทย์มีสิทธิขายทอดตลาดที่ดินเอาเงินใช้ณี่โจทย์ทั้งหมด คงให้โจทย์ยึดที่นาขายทอดตลาดเอาเงินใช้ณี่ได้แต่ส่วนของจำเลย ๑ ใน ๔ เหลืออีก ๓ ใน ๔ แห่งราคาที่ดินต้องคืนให้แก่ผู้ขัดทรัพย์คนละ ๑ ส่วน
