คำฟ้องและคำให้การ
ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยใช้มือทำร้ายเจ้าทุกข์มีบาดแผลปรากฏตามคำชัณสูตร์ว่า ที่ริมฝีปากบนขวาบวมซ้ำเจ่อโตกลมเล็กน้อย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยใช้มือทำร้ายผู้เสียหายมีบาดแผลเล็กน้อยเท่านี้ ไม่เข้าลักษณบาดเจ็บตามกฎหมายพิพากษาลงโทษตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๓๓๘(๓) โจทก์ฎีกาว่าบาดแผลที่ปรากฏหมายลักษณอาญามาตรา ๒๕๔
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยใช้มือทำร้ายมีบาดแผลเพียงบวมเจ่อโตกลมเพียง ๒ เซ็นติเมตร์ และกลางแผลที่บวมเจ่อมีเยื่ออ่อนซ้ำแตกเล็กน้อยแห่งเดียวเท่านั้น ยังไม่พอที่จะวินิจฉัยว่า จำเลยทำแก่ผู้เสียหายถึงบาดเจ็บตามมาตรา ๒๕๔
Result
จึงพิพากษายืนให้ยกฎีกาโจทก์