คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยต้มกลั่นยา ๒ ขนาน ๆ หนึ่งมีแอลกอฮอล ๒๐ เปอร์เซนต์ อีกขนานหนึ่งมีแอลกอฮอล ๒๔ เปอร์เซนต์ ตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นในเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๖๐ ยาทั้ง ๒ ขนานนี้จะต้องเสียภาษีแลยา ๒ ขนานนี้ใช้กินแทนสุราได้ ศาลอุทธรณ์กรุงเทพฯ ตัดสินว่า คดีนี้เกิดก่อนพระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๔๖๗ ในเวลานั้นไม่มีตัวบทว่าผู้ใดเอาแอลกอฮอล์กัดยาเรียกว่าสุรา จำเลยไม่มีผิดอ้างฎีกาที่ ๑๐๖,๑๐๗,๑๐๘,/๒๔๕๘
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลอุทธรณ์ตัดสินผิดฎีกาที่ศาลอุทธรณ์อ้างเปนเรื่องผู้ทำเอายาต่าง ๆ แช่กับเหล้าซึ่งไม่ใช้ต้มกลั่นเครื่องยาให้มีแอลกอฮอลเกิดขึ้น คดีนี้จำเลยใช้เครื่องยาต้มกลั่นให้มีแอลกอฮอลเกิดขึ้นใช้กินแทนสุราได้โดยมิได้รับอนุญาตจากรัฐบาล จึงมีผิดตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นในเพิ่มเติม จ.ศ. ๑๒๔๘ มาตรา ๖-๓๘ แลพระราชบัญญัติภาษีชั้นในเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๔๖๐ ให้ปรับจำเลยแลริบเครื่องมือเสีย
