คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์เป็นคนสามัญฟ้องความอาชญาศาลเดิมไต่สวนมูลฟ้องแล้วสั่งให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์ยืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาได้แต่ในปัญหากฎหมายเท่านั้น ข้อที่โจทก์เถียงว่าศาลตัดสินยกฟ้องไม่ถูกควรตัดสินให้งดคดีนั้น
ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์เถียงไม่ขึ้น เพราะศาลต้องปฏิบัติตาม พ.ร.บ.เพิ่มเติมวิธีพิจารณาอาชา ร.ศ.๑๒๐ ม. ๒ และพ.ร.บ.วิธีพิจารณาความมีโทษ ร.ศ. ๑๑๕ ม. ๖ บัญญัติว่าเมื่อศาลไต่สวนแล้วเห็นว่าจำเลยไม่มีพิรุธก็สั่งให้ยกฟ้องเสียได้ ที่ศาลล่างตัดสินยกฟ้องนั้นชอบแล้ว
