คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ปืนยิง ช.เมื่อวันที่ ๑ พฤษภาคม ๒๔๖๓ ตรงกับเดือนอ้ายแรม ๗ ค่ำ แต่โจทก์นำพะยานมาสืบว่าจำเลยทำผิดเมื่อวันแรม ๗ ค่ำ เดือนอ้าย ตรงกับวันที่ ๑ มกราคม ๒๔๖๓ จำเลยคัดค้านว่าโจทย์ฟ้องผิดเดือนทำให้จำเลยหลงต่อสู้ ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินว่าจำเลยมิได้หลงต่อสู้ให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๔๙-๖๐ จำคุก ๑๐ ปี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์กล่าวความซัดว่า จำเลยทำผิดวันแรม ๗ ค่ำเดือนอ้าย แลพะยานโจทก์เบิกความตรงกับฟ้อง เปนด้วยความพลั้งเผลอที่ลงเดือนมกราคมเปนพฤษภาคมไป ทั้งจำเลยก็มิได้นำสืบว่าวันที่ ๑ พฤษภาคมจำเลยมีฐานที่อยู่ กลับว่าโจทย์ฟ้องผิดเดือนดังนี้ จำเลยมิได้หลงข้อต่อสู้ จึงตัดสินยืนตามศาลล่าง(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - ดุลยภาณศาลอุทธรณ์ - พระทิพย์ปรีชา
