คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดิน ราคา ๒,๕๐๐ บาท โจทก์แจ้งให้จำเลยรื้อถอนบ้านเรือนออกไป แต่จำเลยไม่รื้อ ขอให้บังคับ
จำเลยให้การว่า ที่ดินเป็นของนางขำมารดาจำเลยที่ ๑ นางขำได้ครอบครองที่ดินแปลงนี้เป็นเวลาเกิน ๑๐ ปีแล้ว ที่พิพาทจึงเป็นของนางขำ จำเลยปลูกเรือนอยู่โดยอาศัยสิทธิของนางขำ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลย
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้โจทก์อ้างว่าเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่พิพาท ฟ้องขับไล่ให้จำเลยรื้อถอนเรือนออกไปจากที่พิพาท จำเลยให้การต่อสู้ว่า ที่พิพาทเป็นของนางขำมารดาจำเลย จำเลยปลูกเรือนอยู่โดยอาศัยสิทธิของนางขำ เมื่อจำเลยไม่ได้กล่าวอ้างว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยจึงไม่เป็นการกล่าวแก้ข้อพิพาทด้วยกรรมสิทธิ์ จึงเป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ ตามนัยฎีกาที่ ๑๖๑๙/๒๕๐๖ ระหว่าง ม.จ.หญิงอัจฉราฉวี โจทก์ นายทิงเฮง แซ่โอ๊ว จำเลย แล้วศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ พิพากษาขับไล่จำเลย
