เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่าจำเลยเป็นผู้ค้ำประกันเงิน ๑๖๐ บาท ซึ่งนายแผ้วได้ทำสัญญากู้โจทก์ไป เมื่อ พ.ศ.๒๔๗๔ นายแผ้วได้ตายทางเมืองเหนือ และจำเลยได้บอกให้โจทก์ทราบในปีนั้น ต่อมา พ.ศ.๒๔๗๖ โจทก์จึงฟ้องขอให้จำเลยใช้หนี้แทน ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยหลุดพ้นจากความรับผิดตามป.พ.พ.ม.๑๖๓-๖๙๔ แล้ว เพราะโจทก์มาฟ้องคดีนี้ภายหลังปีหนึ่งจากวันที่นายแผ้วลูกหนี้วายชนม์
