คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องจำเลยตามกฎหมายหลายมาตรา หาว่าจำเลยเอาความเท็จมาแจ้งแก่เจ้าพนักงาน ๆ หลงเชื่อได้จัดการแก้ทะเบียนสัตว์พาหนะไปตามคำเท็จของจำเลยจำเลยรับสารภาพตามฟ้อง โจทก์ไม่มีสืบพะยาน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายมีอัตราโทษแต่ ๑ ปีขึ้นไปถึง ๑๐ ปี ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๗๖ ศาลต้องฟังพะยานโจทก์ก่อนจึงพิพากษายกฟ้อง ผู้พิพากษาฝ่ายข้างน้อยเห็นแย้งควรให้ศาลชั้นต้นฟังพะยานโจทก์แล้วพิพากษาคดีใหม่ ศาลฎีกาตัดสินว่า ถ้อยคำในตัวบท ม.๑๗๖ ข้างต้นมีความประสงค์ให้ใช้ในคดีที่มีอัตราโทษอย่างสูงถึง ๑๐ ปี และที่กว่านั้นขึ้นไป คดีนี้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าต้องฟังพะยานโจทก์จนเป็นที่พอใจว่าจำเลยได้กระทำผิดจริงจึงจะลงโทษได้นั้นชอบแล้ว
ศาลฎีกาวินิจฉัย
อนึ่งที่บังคับให้ศาลต้องฟังคำพะยานโจทก์นั้นเป็นที่เข้าใจว่าพะยานที่โจทก์นำสืบแล้วหรือจะสืบต่อไป หาได้บังคับให้ศาลต้องหาพะยานมาสืบเองไม่ เมื่อคดีนี้ไม่มีพะยานสืบเสียเลยจึงต่างกับคดีที่ได้มีพะยานสืบมาบ้างแล้ว แต่มีเหตุสงสัยเกิดขึ้น ศาลจึ่งจะเรียกพะยานมาสืบเพิ่มเติมเป็นพะยานศาลได้
Result
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฎีกาโจทก์
