คำฟ้องและคำให้การ
เดิมจำเลยได้กู้เงินโจทก์กับนางนวนภรรยาไป ๕๐๐ บาท แล้วจำเลยได้นำต้นเงินไปผ่อนใช้ให้โจทก์โดยนางนวนภรรยาโจทก์เป็นผู้รับไว้ต่อหน้าโจทก์รวม ๒ ครั้งเป็นเงิน ๓๐๐ บาท แต่หามีใบรับไม่ แลจำเลยได้นำไปให้ใช้แก่นางนวนครั้งสุดท้ายอีก ๒๐๐ บาทนางนวนได้ออกใบรับให้ มีความกล่าวถึงการชำระหนี้ ๒ คราวก่อนรวมไว้ด้วยแลว่าสัญญากู้หาย ส่วนดอกเบี้ยโจทก์แลนางนวนก็ผลัดกันมาเก็บจากจำเลยเสมอมิได้ติดค้างจึงมีปัญหาว่าการที่ภรรยารับชำระหนี้ของสามีภรรยาด้วยกันจะเป็นนิติกรรม แลจะผูกพันสามีได้เพียงใดหรือไม่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าการที่ภรรยารับชำระหนี้ของสามีภรรยาด้วยกันเป็นนิติกรรมตามมาตรา ๓๘ แต่จะผูกพันสามีเพียงใดนั้นแล้วแต่ว่าสามีอนุญาตให้ภรรยารับชำระหนี้นั้นหรือไม่ แต่ตามพฤตติการณ์แห่งคดีนี้ควรฟังว่าโจทก์อนุญาตให้ภรรยารับชำระหนี้รายนี้ จึงให้ยกฟ้องโจทก์ที่เรียกเงินจากจำเลยอีก
