คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ยื่นคำร้องว่า เมื่อวันที่ ๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๔๙๕ มีการเลือกตั้งผู้แทนราษฎร โจทก์และผู้อื่นสมัครรับเลือกตั้งรวม ๒๑ คน กรมการจังหวัดอุบลราชธานีได้ประกาศผลเมื่อวันที่ ๒๙ กุมภาพันธ์ ๒๔๙๕ ซึ่งหน่วยเลือกตั้งบ้านสร้างแก้ว ตรวจนัยบัตรซึ่งผู้มีสิทธิเลือกตั้งเอาเครื่องหมายประจำตัวผู้สมัครรับเลือกตั้งแต่อย่างใด ถือเป็นบัตรดี นับเป็นคะแนนรวมด้วย แต่บัตรดังกล่าวเป็นบัตรเสีย เมื่อนับคะแนนด้วย จึงทำให้คะแนนของผู้สมัครรับเลือกตั้งผิดไปจากความจริง ทำให้การเลือกตั้งไม่สมบูรณ์ จึงขอให้ศาลมีคำสั่งให้มีการเลือกตั้งใหม่ ศาลจังหวัอุบลราชธานี ทำความเห็นว่า ควรพิพากษาให้ยกคำร้องโจทก์เสีย ศาลฎีกาได้ตรวจสำนวนแล้ว ศาลชั้นต้นได้เปิดหีบบัตร ตรวจต่อหน้าคู่ความ ปรากฎว่าเป็นบัตรที่มีเครื่องหมายอยู่ภายในเคลื่อนไหวไปมาได้ โดยไม่มีรอยแป้งปิด ๓๖ บัตร มีรอยแป้งติดบ้าง ๒๐ บัตร
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ไม่มีบทบัญญัติในที่ใดกล่าวว่า การลงเครื่องหมายต้องใช้ทาด้วยแป้งหรือกาว แล้วปิดเครื่องหมายประจำตัวผู้สมัครรับเลือกตั้งลงในบัตรเลือกตั้งให้แน่นสนิท มิให้หลุดเคลื่อนไปมาได้ มิฉะนั้นให้ถือว่าเป็นบัตรเสีย ดังนี้เลย ฉะนั้นตามข้อเท็จจริงที่กล่าวแล้ว จึงไม่มีอะไรที่จะแสดงว่าเป็นการฝ่าฝืนต่อ พ.ร.บ.การเลือกตั้ง จะเรียกว่าจำเลยกระทำมิชอบด้วยกฎหมาย มิได้ จึงมีคำสั่งให้ยกคำร้องของโจทก์เสีย
