คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกันนำใบยาเวอร์ยีเนียน้ำหนัก ๓,๗๖๓ กิโลกรัม ออกนอกเขตจังหวัดเชียงใหม่เข้ามาในเขตจังหวัดลำพูนโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙ มาตรา ๒๖, ๕๑ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๓
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ มีความผิดตามพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙ มาตรา ๒๖, ๕๑ ให้ปรับจำเลยที่ ๑ ตามน้ำหนักใบยาของกลางกิโลกรัมละ ๖๐ บาท เป็นเงิน ๒๒๕,๗๘๐ บาท ไม่ชำระค่าปรับให้กักขังแทนมีกำหนด ๒ ปี ให้ยกฟ้องคดีเฉพาะจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์ข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ ๑ ด้วย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น จำเลยที่ ๑ ฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมาย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ระหว่างพิจารณาของศาลฎีกา มีพระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๑๒ มาตรา ๑๓ และ ๑๙ ให้ยกเลิกบทบัญญัติที่เป็นความผิดตามฟ้องผลจึงเป็นว่าการฝ่าฝืนมาตรา ๒๖, ๕๑ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙ ไม่ถือว่าเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒
Result
พิพากษายืนในผลที่ให้ยกฟ้องโจทก์
