คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าเจ้าพนักงานไปตรวจค้นสุราเถื่อนที่บ้านจำเลย แต่ไม่พบจำเลยพบแต่บุตร์จำเลยอายุประมาณ ๙-๑๐ ปี เจ้าพนักงานจึงถามบุตร์จำเลย บุตร์จำเลยบอกว่าบนเรือนไม่มีสุรา พ่อเขาเอาไว้ในกอไผ่ ครั้นจำเลยมาเจ้าพนักงานจึงตรวจค้นพบสุราเถื่อนอยู่ตรงกอไผ่ตรงที่บุตร์จำเลยบอก ซึ่งห่างบ้านจำเลยสัก ๑๐ วา ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับให้ปรับจำเลย ๒ ชั่ง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาข้อกฎหมายว่า การที่พะยานโจทก์เบิกความว่าบุตร์จำเลยบอกถึงเรื่องสุราเถื่อนนั้น เปนแต่คำพะยานบอกเล่า จะฟังมาลงโทษจำเลยไม่ได้
ศาลฎีกาเห็นว่า คำพะยานโจทก์ในข้อนี้แม้เปนพะยานบอกเล่าก็ดี เจ้าพนักงานก็ค้นสุราของกลางได้ที่ตรงบุตร์จำเลยบอก จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - หลวงสุทธิวุฒิศาลอุทธรณ์ - พระเทพ
