คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยทั้ง ๒ วิวาทกันในที่สาธารณสถานไม่มีบาดเจ็บทั้ง ๒ ฝ่าย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ลงโทษจำเลยตาม กฎหมายอาญา ม. ๓๓๕(๖)
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๓๓๘(๓) ศาลฎีกาตัดสินว่า ม. ๓๓๘(๓) เป็นบทลงโทษการทำร้ายโดยไม่มีการวิวาทต่อสู้กันตามนัยฎีกาที่ ๙๗๒/๒๔๗๘ ที่ศาลล่างทั้ง ๒ ลงโทษจำเลยมานั้นชอบแล้วสำหรับนายย้อยจำเลยปรากฏว่าส่งสำเนาฎีกาให้ไม่ได้ แต่การวินิจฉัยข้อฏีกาเป็นเหตุในลักษณคดี
Result
จึงพิพากษายืนตามศาลล่างให้ยกฎีกาโจทก์