เนื้อความคำพิพากษา
ในคดีที่ผู้ร้องยื่นคำร้องขอเป็นผู้จัดการมฤดกของ ป.ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า ป.ได้ทำพินัยกรรม์ยกทรัพย์ให้ผู้ร้องและบุคคลอื่นอีกหลายคน และตั้งให้ผู้ร้องเป็นผู้จัดการมฤดก แต่พินัยกรรม์ฉะบับที่ผู้ร้องนำยื่นต่อศาลนั้นทำไม่ถูกต้องตามกฎหมาย โดยพะยานในพินัยกรรม์มิได้ลงวันเดือนปีไว้ด้วยตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยการทำพินัยกรรม์ ๒๔๗๕ ม.๕(๔) จึงเห็นว่าไม่สมควรตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการทรัพย์มฤดกรายนี้ ให้ยกคำร้องของผู้ร้องเสีย ศาลฎีกาตัดสินว่าพินัยกรรม์อันมีลักษณเช่นนี้ ได้ทำในระหว่างใช้พ.ร.บ.ว่าด้วยการทำพินัยกรรม์ ๒๔๗๕ ศาลฎีกาได้เคยวินิจฉัยไว้แล้ว ในฎีกาที่ ๑๐๓๖/๒๔๗๙ ว่าเป็นพินัยกรรม์ที่สมบูรณ์ตามกฎหมาย จึงไม่มีเหตุอันใดซึ่งไม่สมควรจะตั้งผู้ร้องเป็นผู้จัดการทรัพย์รายนี้ตามคำสั่งในพินัยกรรม์จึงให้ยกคำสั่งศาลล่างทั้ง ๒ เสีย ตั้งให้ผู้ร้องเป็นผู้จัดการทรัพย์ตามพินัยกรรม์ต่อไป
