คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้อง จำเลยรับสารภาพได้ความว่า จำเลยเป็นผู้ทำการโรงสีโดยเป็นผู้จัดการประกอบกิจการโรงสีข้าว เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 2491 จำเลยซื้อข้าวเปลือก 23 เกวียน 45 ถัง และในเดือนเดียวกันวันที่ 4, 5, 6 และ 7 จำเลยส่งข้าวเปลือกเข้าสีได้ข้าว 2,081.66 หาบ ปลายข้าว 1,171.16 หาบ ข้าวที่ซื้อมาและข้าวที่สีได้ จำเลยละเลยไม่ลงบัญชีเป็นรายวันทุกวันตามแบบและวิธีการที่อธิบดีกรมสรรพากรมีกำหนดไว้ โจทก์ขอให้ลงโทษตามประมวลรัษฎากร มาตรา 201, 206ศาลชั้นต้นให้จำคุกจำเลย 2 เดือนตามมาตรา 208ศาลอุทธรณ์แก้ว่า จำเลยผิดตามมาตรา 201-208 ให้จำคุก 2 เดือนลดโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 59 หนึ่งในสาม เหลือโทษจำคุก 1 เดือน 10 วันจำเลยฎีกาว่า ตามกฎหมายบัญชีรายวันชอบที่จะลงภายในเวลาอันสมควร
มิใช่ต้องลงทุกวัน และคำสั่งอธิบดีกรมสรรพากร บังคับนอกเหนือเป็นคำสั่งไม่ชอบด้วยกฎหมายศาลฎีกาปรึกษาคดีแล้ว เห็นว่ามาตรา 201 มีความว่า ให้ผู้ทำการโรงสีทำบัญชีตามแบบและวิธีการที่อธิบดีกำหนดแสดงรายการ ปริมาณข้าวซึ่งมีอยู่ได้มาและจำหน่ายไปเป็นรายวัน ฉะนั้นคำสั่งอธิบดีที่กำหนดว่า ทุกวันที่มีการรับหรือจำหน่ายข้าว ผู้ทำการโรงสีต้องลงรายการรับหรือจำหน่ายจึงเป็นคำสั่งเกี่ยวกับแบบและวิธีการอาศัยอำนาจตามมาตรา 201 จึงเป็นคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมาย จำเลยผู้ทำการโรงสีมีหน้าที่ต้องปฏิบัติ จำเลยฝ่าฝืนจึงมีความผิดพิพากษายืน
