คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องเรียกเงินตามสัญญากู้ ๗,๐๐๐ บาท
จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่ได้กู้ วันชี้สองสถานโจทก์ยื่นคำร้องเพิ่มเติมฟ้องว่าเดิมจำเลยกู้เงินไป ๖,๐๐๐ บาท ครบกำหนด ๑๐ เดือน ไม่ชำระจึงทำสัญญาใหม่รวมดอกเบี้ยและเพิ่มล่วงหน้าที่ขอผลัดอีก ๒ เดือน รวมเป็น ๗,๐๐๐ บาทตามฟ้อง
จำเลยให้การแก้ฟ้องเพิ่มเติมคงปฏิเสธดังเดิม ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยกู้โจทก์ดังฟ้อง แต่เงินกู้ควรเป็น ๖,๗๕๐ บาท ที่เรียกดอกเบี้ยล่วงหน้า ๒๕๐ บาททบต้นนั้น ไม่มีมูลเรียกให้ตาม ก.ม.พิพากษาให้จำเลยใช้เงิน โจทก์ดังกล่าว
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์ว่าฟ้องเคลือบคลุมและเอกสารสัญญากู้การขีดฆ่าอากรแสตมป์ไม่สมบูรณ์ตาม ก.ม.ให้เป็นพยานหลักฐานไม่ได้
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาต่อมา ศาลฎีกาปรึกษาว่าปัญหาเรื่องฟ้องเดิมของโจทก์ที่จำเลยเถียงว่าฟ้องเดิมของโจทก์กับฟ้องเพิ่มเติมขัดแย้งกันเองจึงเป็นฟ้องเคลือบคลุมศาลบังคับให้ไม่ได้นั้นหาเป็นดังข้อเถียงของจำเลยไม่ เพราะฟ้องเพิ่มเติมของโจทก์เป็นข้ออธิบายฟ้องเดิมของโจทก์ให้เห็นว่าเหตุที่ฟ้องจำเลยตามสัญญากู้ฉบับหลังนั้นมีที่มาอย่างไร+ หาใช่โจทก์ขอให้บังคับจำเลยใช้เงินทั้งสองจำนวนตามสัญญาฉบับเก่าและฉบับใหม่ไม่ ส่วนเรื่องการขีดฆ่าอากรแสตมป์ที่จำเลยโต้เถียงว่าเอกสารสัญญากู้ที่โจทก์ฟ้องการขีดฆ่าไม่ถูกต้องก็ฟังไม่ได้ ดังมีคำพิพากษาฎีกาเป็นบันทัดฐานตามที่ศาลอุทธรณ์ยกขึ้นอ้างนั้นแล้ว (ฎีกาที่ ๕๖๑/๒๔๘๗) ศาลฎีกาจึงเห็นพ้องด้วย
Result
พิพากษายืน
