คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องว่าจำเลยผิดสัญญาตามพระราชกำหนดอาญาการกระทำผิดสัญญา ร.ศ.๑๑๗ ขอให้ลงโทษ ศาลล่างตัดสินว่า เหตุที่จำเลยจะเข้าทำสัญญานั้นเพราะ ล.ต้องการจะเอาบุตร์ของจำเลยไปหัดงิ้ว โจทย์เปนแต่ผู้แทนเข้าทำสัญญากับจำเลย ล.ได้เอาบุตร์ของจำเลยไปหัดงิ้วแลกักขังเฆี่ยนตีจนเจ้าพนักงานฟ้อง ล.เปนคดีอาญา แลรับเอาบุตรจำเลยไปรักษาไว้ คดียังไม่ทันเสร็จ เห็นว่าจำเลยมิได้จงใจหลีกเลี่ยงให้ผิดสัญญาจึงให้ยกฟ้อง โจทย์ฎีกาอ้างว่าตามข้อกฎหมายจำเลยจะสืบแก้กรมธรรม์ว่าโจทย์เป็นผู้ทำสัญญาจ้างแทน ล.ไม่ได้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าข้อเท็จจริงเป็นวันฟังได้ถึงที่ศาลล่างวินิจฉัยมา จำเลยมิได้ผิดสัญญา ศาลล่างยกฟ้องโจทย์นั้นชอบแล้ว
Result
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง
