คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องมีใจความว่าโจทก์จำเลยมีที่ดินติดต่อกัน จำเลยปลูกห้องแถวหลังคารุกล้ำเข้ามาในที่ของโจทก์ประมาณ ๗๐ ซม. จึงขอบังคับจำเลยรื้อ
จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมจำเลยไม่ได้รุกล้ำที่ดินโจทก์ โจทก์เป็นฝ่ายรุกล้ำที่ดินจำเลยประมาณ ๑ คืบขอให้บังคับ โจทก์รื้อถอนรางน้ำและหลังคา เรียกค่าเสียหาย ๑,๐๐๐ บาท
โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่าไม่ได้รุกล้ำที่ดินจำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนหลังคาอาคารบ้านเรือนของจำเลยออกไปให้พ้นจากแดนกรรมสิทธิที่ดินของโจทก์ตามขอและศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาปรึกษาเห็นว่าข้อที่จำเลยฎีกาอ้างเป็นปัญหาข้อ ก.ม. ว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมโดยมิได้กล่าวว่าที่ดินที่ซื้อจากนายชื่นมีอาณาเขตกว้างยาวและติดต่ออย่างไรนั้นเพียงเหตุนี้จะถือว่าฟ้องเคลือบคลุมมิได้ เพราะโจทก์กล่าวในฟ้องว่าโจทก์จำเลยมีที่ติดต่อกันตามแผนที่ท้ายฟ้องและจำเลยปลูกห้องแถวทำหลังคาล้ำเข้ามาในที่ของโจทก์ซึ่งเป็นคำฟ้องที่จำเลยย่อมเข้าใจในข้อหา+ดีแล้ว ไม่จำต้องกล่าวว่าที่โจทก์มีเนื้อที่เท่าใด ส่วนฎีกาที่ว่าศาลมิได้วินิจฉัยคดีจากคำพยานหลักฐานในสำนวนโดยไปเชื่อฟังคำนางดีซึ่งเป็นคนโกรธกับจำเลยก็เป็นข้อเท็จจริงเพราะการที่ศาลจะเชื่อฟังคำนางดีหรือไม่ย่อมอยู่ในดุลยพินิจของศาล จะว่าวินิจฉัยคดีผิดจากหลักฐานในสำนวนมิได้ เหตุนี้จึง
Result
พิพากษาให้ยกฎีกาของจำเลย
