คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานปล้นทรัพย์
จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์กล่าวในฟ้องว่า จำเลยทำผิดเมื่อระหว่างเวลาพระอาทิตย์ตกของวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2491 ถึงเวลาพระอาทิตย์ขึ้นของวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2491 ซึ่งเป็นเวลากลางคืนตามกฎหมายตามปฏิทินวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2491 ตรงกับวันขึ้น 6 ค่ำ เดือน 3 แต่พยานเบิกความว่า ถูกปล้นวันขึ้น 7 ค่ำ เดือน 3 เวลากลางคืน 2.00 น. เศษ รุ่งเช้าเป็นวันขึ้น 8 ค่ำ เห็นได้ชัดว่าเป็นคนละคืนกับวันที่โจทก์กล่าวในฟ้อง และตามฟ้องโจทก์ไม่ปรากฏว่าทรัพย์ของเจ้าทรัพย์ที่ถูกจำเลยกับพวกปล้นไป มีอะไรบ้างราคาเท่าใด จำเลยจะเข้าใจข้อหาเกี่ยวกับสิ่งของที่จำเลยต้องหาไม่ได้เลย จึงเป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์พิพากษายืน
