คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสั่งจ่ายเช็คธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด จำนวนเงิน10,000 บาท มอบให้โจทก์เป็นการชำระหนี้ โจทก์นำเช็คดังกล่าวไปเบิกเงินโดยฝากผู้อื่นเข้าบัญชีที่ธนาคารกสิกรไทยจำกัดเพื่อเรียกเก็บเงินตามเช็คธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วเห็นว่าโจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2(4) พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาทางไต่สวนมูลฟ้องโจทก์นำสืบว่า จำเลยออกเช็คธนาคารกรุงศรีอยุธยาจำกัด จำนวนเงิน 10,000 บาท ซึ่งเป็นเช็คขีดคร่อม มอบให้โจทก์เป็นการชำระหนี้โจทก์ฝากเช็คพิพาทให้นายเอี่ยมธงนำเข้าบัญชีเงินฝากของนายเอี่ยมธงที่ธนาคารกสิกรไทย จำกัด เพื่อเรียกเก็บเงิน เพราะโจทก์ไม่มีบัญชีเงินฝากกับธนาคารธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน โจทก์ได้ร้องทุกข์ต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจแล้ว
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยออกเช็คฉบับพิพาทชำระหนี้ให้โจทก์ การที่โจทก์มอบเช็คพิพาทให้นายเอี่ยมธงนำไปเข้าบัญชีที่ธนาคารเพื่อเรียกเก็บเงินนั้นเป็นการมอบให้ไปขึ้นเงินแทนเพราะโจทก์ไม่มีบัญชีเงินฝากกับธนาคาร นายเอี่ยมธงเป็นเพียงผู้จัดการรับเงินแทนโจทก์ มิได้รับโอนเช็คไปจากโจทก์ เมื่อธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงิน โจทก์มิได้รับเงินตามเช็ค โจทก์จึงเป็นผู้เสียหายพิพากษายกคำพิพากษาศาลล่างทั้งสอง ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาสั่งหรือพิพากษาใหม่
