เนื้อความคำพิพากษา
โจทย์ฟ้องว่าโจทย์มิได้เปนหนี้จำเลย แต่จำเลยว่าเปนหนี้ได้ทวงถามโจทย์ โจทย์จึงขอให้ศาล+แสดงว่าโจทย์ไม่ได้เปนหนี้ จำเลยคัดค้านว่าโจทย์ไม่มีอำนาจฟ้อง ฎีกาตัดสินว่า ศาลย่อมทรงไว้ซึ่งอำนาจที่จะทำคำพิพากษาแสดงอำนาจได้ตามสมควร คือพิพากษาความเปนไปแห่งเรื่อง แม้ยังไม่เกิดข้อวิวาทกันขึ้น แต่อำนาจเช่นนี้ย่อมใช้ด้วยความระมัดระวัง ตามธรรมดาแล้วเมื่อปรากฏว่าโจทย์เพียงแต่ประสงค์จะรบกวนคู่ปรปักษ์ของตนให้ได้ความเดือดร้อนรำคาญก็มาฟ้องเช่นนี้ ศาลจะไม่ใช้อำนาจดังว่ามานี้เลย แต่เรื่องนี้จำเลยได้ขู่โจทย์ว่าจะฟ้องหลายครั้ง แลโจทย์แสดงได้ว่าการที่จำเลยเลื่อนเวลาฟ้องไปโดยไม่มีกำหนดเปนการเดือดร้อนรำคาญแก่โจทย์
Result
จึงพิพากษาให้โจทย์ชนะคดีตามศาลล่าง
