คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้ปืนยิง ข.กะสุนปืนถูกตาตุ่มแลชนเท้ามีบาดเจ็บ โดยจำเลยมีเจตนาพยายามที่จะฆ่า ข.ให้ถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตาม ม.๒๔๙ -๖๐ ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยมิได้มีเจตนาจะยิง ข.แต่บังเอิญปืนได้ลั่นไปถูก ข.มีบาดเจ็บโดยความประมาทของจำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยควรมีผิดตามมาตรา ๓๓๘ ข้อ ๒ แต่ตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๕๘-๑๙๒ ตามทางพิจารณาที่ได้ความหาได้มีปรากฎในฟ้องโจทก์ไม่
Result
จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา ๒๕๔ ให้จำคุกจำเลย ๖ เดือน ศาลฎีกาตัดสินกลับศาลอุทธรณ์แลพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น ที่วินิจฉัยว่าจำเลยมีความผิดตามมาตรา ๓๓๘ ข้อ ๒ แต่โจทก์ไม่ได้ฟ้องในฐานนั้น จึงต้องยกฟ้องโจทก์
