คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า ธนาคารกรุงเทพ จำกัด สาขาไทเป มอบเงินให้จำเลยนำไปฝากธนาคารอื่นหลายครั้ง จำเลยบังอาจยักยอกเงินดังกล่าวเป็นของจำเลยหลายครั้งหลายกรรม ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 8, 352,353, 354 ธนาคารกรุงเทพ จำกัด ผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาตจำเลยให้การปฏิเสธ และอ้างว่าเหตุเกิดนอกราชอาณาจักร โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องโจทก์ร่วมไม่ใช่ผู้เสียหายศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์ร่วมเป็นผู้เสียหาย โจทก์มีอำนาจฟ้อง พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 354 หลายกรรมต่างกันให้ลงโทษทุกกรรมเป็นกระทงความผิด จำคุกจำเลยกระทงละ 2 ปี รวม6 กระทง เป็นจำคุก 12 ปี และให้จำเลยคืนหรือใช้เงินแก่ผู้เสียหายจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า
โจทก์ร่วมไม่ใช่ผู้เสียหาย ไม่มีอำนาจร้องทุกข์ขอให้ดำเนินคดี พนักงานอัยการโจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์และโจทก์ร่วมฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า เงินจำนวน 8 ล้านเหรียญไต้หวันเป็นของนายเจ้าแปะเคี้ยว ในเงินจำนวนนี้นายเจ้าแปะเคี้ยวได้มอบการครอบครองให้นายประสงค์นำไปฝากธนาคารอื่นหลายครั้ง โดยนายประสงค์รับไว้ในฐานะผู้จัดการธนาคารกรุงเทพ จำกัด สาขาไทเป อันเป็นสาขาของธนาคารโจทก์ร่วมเพื่อประโยชน์ของธนาคารโจทก์ร่วม มิได้รับไว้ในฐานะส่วนตัวดังศาลอุทธรณ์วินิจฉัยและเป็นเงินประกันการที่ธนาคารโจทก์ร่วมสาขาไทเปออกหนังสือค้ำประกันนายเจ้าแปะเคี้ยว แล้วนายประสงค์ได้มอบหมายให้จำเลยนำเงินที่ได้รับมาแต่ละครั้งไปฝากธนาคารอื่นในนามของจำเลย
จำเลยฝากเงินกับธนาคารอื่นแล้วนำใบรับฝากมอบให้นายประสงค์ เห็นว่านายเจ้าแปะเคี้ยวได้มอบการครอบครองเงินดังกล่าวให้แก่นายประสงค์ก่อนแล้วนายประสงค์จึงมอบให้จำเลยนำไปฝากธนาคารอื่น นายประสงค์จึงต้องมีหน้าที่รักษาและรับผิดชอบในเงินจำนวนนี้ หากเกิดความเสียหายขึ้นธนาคารโจทก์ร่วมจะต้องรับผิดชดใช้ ดังนั้นเมื่อมีการยักยอกเงินไป ธนาคารโจทก์ร่วมจึงเป็นผู้เสียหายมีอำนาจร้องทุกข์และโจทก์มีอำนาจฟ้องคดีนี้ ฎีกาของโจทก์และโจทก์ร่วมฟังขึ้นพิพากษากลับให้บังคับคดีไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
