พ.ศ. 2487 ศาลฎีกา
พรึติการน์ที่ถือว่าแม่ค้าทำขนมเร่ขายมีสตางค์ไว้ 34 บาทเสสไม่เปนการเกินสมควน.
เมื่อวันที่ ๑๕ พ.ค. ๘๕ เจ้าพนักงานจับสตางค์ได้ที่บ้านจำเลย ๓๔ บาท ๒๐ สตางค์ สาลชั้นต้นลงโทสจำเลยถานค้าเหรียนกสาปน์ สาลอุธรน์พิพากสายกฟ้องไนข้อเท็ดจิง โจทดีกา สาลดีกาฟังว่าสตางค์รายนี้เปนของจำเลยเพียง ๕ บาทนอกนั้นเปนของบุตร์จำเลยซึ่งหยู่บ้านเดียวกัน นอกจากนั้นจำเลยก็ทำการค้าขาย (ทำขนมเร่ไห้เด็กขาย) กดหมายไห้มิไว้ได้ตามปรกติ ๓๐ บาท แม้ฟังว่าสตางค์เปนของจำเลยทั้งหมด ก็เกินไปเพียง ๔ บาท ๘๐ สตางค์เท่านั้น น่าจะยังไม่เกินปรกติการค้าของจำเลย จึงพิพากสายืนตามสาลอุ--ธรน์.
จำเลยเปนผู้ประกอบการค้าขายเหรียนกสาปน์เปนเงิน 80 บาท 90 สตางค์ แต่เปนชนิดราคา 20 สตางค์จะต่ำกว่าเพียง 26 บาท 90 สตางค์ ไม่มีความผิด และไม่ถือว่าค้าเหรียนกสาปน์ อ้างดีกาที่ 782/2486.
Supreme Court Judgment No. 111/2487จำเลยมีเหรียญกษาปณ์รวมเป็นเงิน 91 บาท 54 สตางค์สำหรับจ่ายเป็นค่าจ้างลูกจ้างทำนา และได้มาจากการขายข้าว อยู่ในหมู่บ้านที่ไม่มีตลาดไม่มีที่แลกสตางค์ ไม่เรียกว่าเกินสมควรสำหรับปกติธุระหรือเกินจำเป็นสำหรับ…
Supreme Court Judgment No. 100/2487จำเลยทำจักสานขายและรับซื้อเครื่องจักสานไว้ขายมีสตางค์ไว้ในครอบครอง 24 บาท ถือได้ว่าเป็นผู้ประกอบการค้าและอุตสาหกรรมและไม่ถือว่ามีไว้เกินสมควรสำหรับปกติธุระหรือเกินจำเป็นสำหรับการใช้จ่ายปกติ ไม่มีความผ…
Supreme Court Judgment No. 782/2486การค้าเหรียนกสาปน์ไม่ว่าเหรียนกสาปน์ชนิดไดไห้เปนความผิด. เหรียนกสาปน์ชนิด 20 สตางค์หรือต่ำกว่ามีกดหมายสันนิถานว่าบุคคลที่มีไว้เกินจำนวนที่กดหมายกำหนดเปนผู้มีไว้เกินสมควน ส่วนเหรียนกสาปน์ชนิดอื่นไม่มีข…
Supreme Court Judgment No. 112/2487จำเลยมีอาชีพผูกขาดตลาดนัดของเทศบาลมีสตางค์เป็นเงิน 86 บาท 89 สตางค์ครึ่ง โดยใส่ไว้ในลิ้นชักโต๊ะสตางค์อันละห้าและอันละสิบร้อยเป็นพวงๆ ละ 1 บาทไม่ถือว่ามีไว้เกินสมควรหรือเกินจำเป็น ไม่ถือเป็นผู้ค้าเหรีย…
Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.
Welcome 👋
Fill in your details so our team can follow up
