คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่าฟ้องของโจทก์ที่ขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ไม่มีมูลพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์เสีย ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์นายหนึ่งทำความเห็นแย้งว่าควรให้ศาลชั้นต้นดำเนินคดีต่อไป และผู้พิพากษาที่มีความเห็นแย้งนี้อนุญาตให้โจทก์ฎีกาได้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ศาลรับประ+ฟ้องของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปและขอให้ศาลฎีกาถือคำแย้งของผู้พิพากษาศาล+อุทธรณ์เป็นฎีกาโจทก์ ศาลฎีกาตันสินว่าฎีกาโจทก์เป็นฎีกาย่อมิได้ระบุข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายแต่อย่างใดเลย ให้ยกเอาแต่ความเห็นแย้งของผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์มาเป็นฎีกาและให้ศาลตรวจพิจารณาเอาเองในท้องสำนวนดังนี้ไม่ชอบพิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์
