คำฟ้องและคำให้การ
ร. ข.ได้รับหมายเกณฑ์ทหาร ถึงกำหนดคัดเลือกบิดาของ ร. แลบิดาของ ข. มาแจ้งต่อเจ้าพนักงานว่า ร. ข.ป่วย ศาลจังหวัดเพ็ชรบุรีตัดสินว่า ร. ข. ไม่มีพยานหลักฐานมาแสดงให้เปนที่พอใจของเจ้าพนักงานตามพระราชบัญญัติเกณฑ์ทหารมาตรา ๓๑ ถือว่าจำเลยหลีกเลี่ยง ให้จำคุก ร. ข.
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษวินิจฉัยว่า ร. ข. ต่างให้บิดาของตนมาบอกแก่เจ้าพนักงานแล้ว จำเลยหาได้หลีกเลี่ยงไม่ ให้ยกฟ้องโจทย์ โจทย์ฎีกา อ้างเหตุว่าเมื่อบิดาของ ร. แล ข. มาแจ้งต่อเจ้าพนักงานว่า ร. ข. ป่วย ยังไม่เปนที่พอใจของเจ้าพนักงานแล้ว ต้องถือว่า ร. ข. หลีกเลี่ยงตามพระราชบัญญัติเกณฑ์ทหารมาตรา ๓๑
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพระราชบัญญัติเกณฑ์ทหารมาตรา ๓๑ ตอนท้ายมีข้อความว่า ถ้าผู้ที่มาบอกไม่เปนที่พอใจต้องนับว่าหลบหลีก ต้องจัดการติดตามไต่สวน เมื่อสมควรจะฟ้องขอให้ศาลลงโทษ ก็ให้จัดการฟ้องต่อไป เรื่องนี้เจ้าพนักงานไม่ได้ไต่สวนตามมาตรา ๓๑ โจทย์มาฟ้องจำเลยทีเดียวจำเลยสืบได้ว่าจำเลยป่วยจริง จึงพิพากษาทับสัตย์ศาลอุทธรณ์ข้าหลวงพิเศษ ให้ยกฟ้องโจทย์
