คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า จำเลยใช้อาวุธขู่เจ้าทุกข์แล้วใช้กำลังอุ้มพาเจ้าทุกข์ไป
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยเพียงแต่อุ้มพาไป มิได้ฉุดคร่า มีผิดเพียงฐานกระทำอนาจารตาม ม.๒๔๖
ศาลอุทธรณ์เห็นว่ากิริยาของจำเลยเป็นการฉุดคร่าไปเพื่อการอนาจารจำเลยมีผิดตาม ม.๒๗๖ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์โดยวินิจฉัยว่าตาม ม.๒๗๖ กฎหมายมิประสงค์ว่าจะต้องมีการฉุดคร่าเสมอไปการที่พาไปโดยใช้กำลังก็เป็นความผิดแล้ว
