คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยขายปลีกมันแข็งสุกรให้แก่นางสีทอง ภายในเขตเทศบาลโดยมิได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการจึงขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีผิดตามที่โจทก์ฟ้องปรับ ๕๐๐ บาท
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าข้อห้ามตามประกาศของคณะกรรมการฯ เกินขอบเขตของ พ.ร.บ. ป้องกันการค้ากำไรเกินควร ๒๔๙๐ มาตรา ๘(๘) จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาได้ประชุมใหญ่ตรวจปรึกษาคดีนี้แล้ว คณะกรรมการส่วนจังหวัดออกประกาศอาศัยอำนาจตามพระราชบัญญัติป้องกันการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๘(๘) ดั่งสำเนาประกาศท้ายฟ้องฉบับที่ ๒ พ.ศ. ๒๔๙๒ ซึ่งมีข้อความในข้อ ๓ ว่านั้นเห็นไม่มีอำนาจที่จะประกาศห้ามโดยอาศัยบทมาตราดังกล่าวแล้วนั้นได้ ฉะนั้นแม้จำเลยจะได้ขายเนื้อสุกรจริงดั่งโจทก์ฟ้องจำเลยก็ไม่ควรผิดดั่งที่ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยชี้ขาดมาชอบแล้ว คงพิพากษายืน
