คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
โจทก์ฟ้องหา จำเลยที่ ๑,๒,๓ ได้จ่ายสุรา (แอลกอฮอล์) แล้วลงบรรจุในถังเหล็กเคลือบสังกะสี ๑๐ ถัง ซึ่งอยู่ในเรือบางยี่ขัน ๘,๙ รวมน้ำสุรา ๑๘,๐๐๐ ลิตร โดยไม่เสียภาษีสำรับสุราที่ทำได้และไม่ปิดแสตมป์สุราที่ภาชนะบรรจุสุรา ทั้งไม่อยู่ในความควบคุมของพนักงานเจ้าหน้าที่ แล้วจำเลยทั้ง ๙ ทำการขนย้ายสุรานี้ไปจากตำบลประตูชัย ไปยังตำบลบ้านป้อม ออกจากโรงงานสุราโดยมิได้รับอนุญาต ฯลฯ ขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.สุรา จำเลยทั้ง ๙ ปฎิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่า จำเลยมิได้เจตนาที่จะกระทำความผิด การกระทำของจำเลยไม่ครบองค์แห่งความผิด จึงพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า พ.ร.บ.สุรา พ.ศ. ๒๔๙๒มาตรา ๗ บัญญัติว่าผู้ใดรับใบอนุญาตทำสุรา ฯลฯ ต้องเสียภาษีสำหรับสุราที่ทำได้โดยปิดแสดมป์ที่ภาชนะบรรจุสุราในความควบคุมของพนักงานเจ้าหน้าที่ ฯ ก่อนขนสุราออกจากโรงงานสุรา ฯ "มาตรา ๑๓ บัญญัติว่า" ห้ามมิให้ผู้ใดทำการขนสุราที่ยังมิได้เสียภาษีโดยถูกต้องออกจากโรงงานสุราฯ" ตามนี้จะเห็นได้ว่าหลักเกณฑ์ที่ถือว่าเป็นการฝ่าฝืนอันจะเป็นความผิดตามบทมาตราดังกล่าว จะต้องขนสุราออกจากโรงงานสุราแล้ว หากยังไม่ได้ขนสุราออกจากโรงงานสุรา ก็ยังหามีความผิดตามนั้นไม่คำว่า โรงงานสุรานั้น เห็นว่าย่อมหมายรวมถึงบริเวณหรือเขตโรงงานสุราด้วย กล่าวคือถ้าสุรานั้นยังอยู่ภายในบริเวณหรือเขตของโรงงานสุราแล้ว
แม้จะมีการขนเคลื่อนย้ายโดยมิได้เสียภาษีและปิดแสตมป์ให้ถูกต้อง ก็ยังหาเป็นความผิดไม่ สำหรับคดีนี้ ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าการที่จำเลยเคลื่อนย้ายเรือซึ่งบรรทุกสุรา ไปจอดที่ปากคลองของโรงงานนั้น ยังไม่พ้นเขตโรงงาน ซึ่งต้องหมายความว่า ยังไม่ออกพ้นจากเขตหรือบริเวณโรงงาน หรืออีกนัยหนึ่งยังไม่ได้ขนสุราออกจากโรงงานนั่นเอง ฉะนั้นจึงยังไม่เป็นความผิด ศาลฎีกาพิพากษายืน
