เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้ได้ความตามฟ้องโจทก์และคำรับสารภาพของจำเลยฟังได้ว่าจำเลยทั้งสองได้ร่วมกันกระทำผิด โดยบังอาจรับเอาทรัพย์ต่าง ๆของนายประพันธ์ ทัพชัย ที่ถูกคนร้ายลักไปโดยรู้อยู่ว่าเป็นทรัพย์ที่ได้มาจากการกระทำผิดฐานลักทรัพย์ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 357 จำคุกคนละ 3 ปี เพิ่มโทษจำเลยที่ 2 กึ่งหนึ่ง ปราณีลดโทษคนละกึ่ง คงจำคุกจำเลยที่ 1 1 ปี 6 เดือน จำคุกจำเลยที่ 22 ปี 3 เดือน นับโทษจำเลยทั้งสองต่อจากคดีแดงที่ 1222/2504 จำเลยที่ 2 เคยถูกศาลพิพากษากักกันมาแล้วมาทำผิดเกี่ยวกับทรัพย์ในคดีนี้อีกเป็นผู้กระทำผิดติดนิสัย เมื่อรับโทษตามคำพิพากษาที่ให้นับโทษต่อครบแล้ว ให้ส่งจำเลยที่ 2 ไปกักกันมีกำหนด 5 ปีจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตาม
พ.ร.บ.ล้างมลทินในโอกาสครบ 25 พุทธศตวรรษพ.ศ. 2499 ผู้ที่จะได้รับล้างมลทินต้องพ้นโทษไปก่อนหรือในวันที่13 พฤษภาคม 2500 เป็นอย่างช้า แต่โทษของจำเลยในคดีก่อนซึ่งศาลจำคุกจำเลยมีกำหนด 1 ปี 6 เดือน เมื่อพ้นโทษแล้วให้กักกันอีก3 ปีนั้น เริ่มนับตั้งแต่วันที่ 25 มกราคม 2500 ฉะนั้นเมื่อคำนวณดูแล้ว อย่างไรเสียจำเลยก็จะพ้นโทษไปตามข่าย พ.ร.บ. ที่ให้ล้างมลทินนั้นหาได้ไม่ แม้การกักกันจำเลยเมื่อพ้นโทษคดีนั้นอีก3 ปี จะเป็นวิธีการเพื่อความปลอดภัย ไม่ใช่โทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 18 แต่การพ้นโทษจำคุกของจำเลยในคดีก่อนก็เป็นเวลาภายหลังการให้ได้รับล้างมลทินเสียแล้วดังกล่าวมา จำเลยจึงย่อมไม่ได้รับล้างมลทิน ไม่เคยต้องคำพิพากษาว่าได้กระทำผิดในคดีก่อนศาลจึงเพิ่มโทษได้ตามกฎหมายส่วนการกักกันจำเลยนั้น
ได้ความว่าจำเลยกระทำผิดติดนิสัยเคยถูกศาลพิพากษาให้กักกันกำหนด 3 ปีมาครั้งหนึ่งแล้วในคดีก่อนพ้นจากการกักกันมาได้เพียง 4 เดือน ก็มากระทำความผิดในคดีนี้ขึ้นอีก ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 41 ศาลอาจพิพากษาให้กักกันมีกำหนดเวลาไม่น้อยกว่าสามปี และไม่เกินสิบปีได้
