เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่าจำเลยได้ขายเสื้อเก่า ๆ ซึ่งซื้อมาจากโรงรับจำนำในกรุงเทพฯ และเหลือใช้ส่วนตัวและแจกเพื่อนโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน การกระทำดังนี้ไม่ใช่เป็นการประกอบการอาชีพ จำเลยยังไม่มีผิด จึงให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกาว่าจำเลยค้าเพื่อหากำไรก็ตรงกับอาชีพแล้ว ศาลฎีกาตัดสินว่าเรื่องนี้ฎีกาได้แต่ข้อกฎหมายเท่านั้น ปัญหาว่าอย่างไรเป็นการประกอบอาชีพนั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริงเพราะเป็นศัพท์ธรรมดา ซึ่งกฎหมายมิได้บัญญัติไว้ว่าให้เป็นอย่างไร จึงต้องพิจารณาเป็นเรื่อง ๆ ไป ฉะนั้นโจทก์จึงฎีกามิได้ จึงให้ยกฎีกาโจทก์
